Ότι ονειρευόμαστε … είμαστε!

Όλοι μαζί μπορούμε…. να κάνουμε τον κόσμο μας ομορφότερο.

Καλησπέρα σας αγαπημένοι μου!
Ξέρω ότι για άλλη μια φορά είχα καιρό να εμφανιστώ, οι περισσότεροι όμως διαβάζατε τις εξομολογήσεις μου, τα ξεσπασματά μου, τις φιλοσοφίες μου και όλα όσα ζω, μέσα από τα social media.

Η αλήθεια είναι πως το blogging μου έχει λείψει πολύ καθώς το γράψιμο είναι για μένα μια διαδικασία έκφρασης που αγαπώ πολύ και γενικά είμαι άνθρωπος που μου αρέσει να μοιράζομαι πράγματα για εμένα, για τη ζωή μου, για όλα όσα μου αρέσουν και όλα εκείνα που αφορίζω. Η αλήθεια όμως είναι επίσης πως το blogging είναι ολόκληρη ιεροτελεστία την οποια δυστυχώς πια δεν έχω το χρόνο να κάνω. Δεν είναι απλά γραφω ένα κείμενο και το ανεβάζω μαζί με μια φωτογραφία και 5 tags όπως κάνουμε από τα κινητά μας στα social στο αψε σβήσε. Θέλει άλλη διαδικασία. Θέλει ψάξιμο για πιο “κατάλληλες” φωτογραφίες που θα ταιριάζουν με το κείμενό σου αλλά και με την μορφή του blog, θέλει κατάλληλες λέξεις-κλειδιά για το SEO που λέμε οι “του επαγγελματος”, θέλει προώθηση σε όλα τα social media κλπ. Νομίζω όμως πως αν χαλαρώσω λίγο και μπω σε μια διαδικασία να το ξανακάνω θα είναι πια για μένα μια πιο … αυτοματοποιημένη κατάσταση και θα μπορώ να σας γράφω πιο συχνά.

Photo by <a href=”https://www.pexels.com/@suzyhazelwood?utm_content=attributionCopyText&utm_medium=referral&utm_source=pexels”>Suzy Hazelwood </a> from Pexels

Σε άλλα λόγια τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε αποχώρησα από την εταιρεία που δούλευα τα τελευταία 5 χρόνια κι έκανα ένα διαφορετικό επαγγελματικό άνοιγμα. Έφυγα από την Crowdpolicy με τις αποσκευές γεμάτες και κυρίως με το σεντούκι των εμπειριών υπερχειλισμένο. Έμαθα πάρα πολλά για τη δουλειά μου, για τα εύκολα και για τα δύσκολα.
Γνώρισα υπέροχο κόσμο και απέκτησα νέους φίλους. Όμως κάποιες στιγμές νιώθεις την ανάγκη να κλείσεις έναν παλιό κύκλο και να ξεκινήσεις έναν νέο. Αυτό δεν σημαίνει οτι “ρίχνεις μαύρη πέτρα πίσω σου” αλλά οτι απλά επεκτείνεσαι, εξελίσσεσαι και ανοίγεσαι και σε άλλα πράγματα . Από τον Δεκέμβρη λοιπόν εντάχθηκα στο δυναμικό μιας εταιρείας πολλά υποσχόμενης, με ενα επίσης πολύ καλό περιβάλλον και παιδιά με τα οποία ένιωσα άνετα απο την πρώτη στιγμή.

Photo by Thirdman from Pexels

Από τον Φεβρουάριο του 2020 οι ρυθμοί μας έχουν αλλάξει και η πανδημία έχει ανατρεψει τα πάντα. Ο Κορωνοϊός όμως εκτός από την θανάσιμη επέλασή του έφερε στο προσκήνιο πάρα πολλά προβλήματα και πολλές παθογένειες. Η πανδημία μας δοκίμασε και μας έφερε στα άκρα σε πολλά επίπεδα. Είτε μιλάμε για πολιτικό, είτε μιλάμε για την καθημερινότητα, είτε μιλάμε για την επαγγελματική μας ζωή. Η μεγαλύτερη όμως δυσλειτουργία και παθογένεια θεωρώ ότι εντοπίζεται στην κοινωνία. Στις σχέσεις των ανθρώπων, στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον, στον τρόπο που φερόμαστε και γενικά στην συμβίωσή μας.

Τα κοινωνικά προβλήματα έχουν αυξηθεί. Ο ρατσισμός, ο εκφοβισμός, η ενδοοικογενειακή βία, οι γυναικοκτονίες, ή εγκληματικότητα και άλλα πολλά είτε μείζονος είτε μικρότερης σημασίας, έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και η ακόμα πιο ευρεία χρήση των social media μετά τον εγκλεισμό, τα έχει κάνει ακόμα πιο έντονα. Δεν θεωρώ ότι γιαυτο φταιει ο Κορωνοϊός. Τα προβλήματα αυτά προϋπήρχαν απλά…αποτύχαμε στη δοκιμασία. Αποτύχαμε σαν κοινωνία, στο να αγκαλιάσουμε τους δίπλα, τους διαφορετικούς, στο να προστατέψουμε όλους όσους υποφέρουν.

Photo by Mikhail Nilov from Pexels

Τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό..; Δεν μπορούμε να αλλάξουμε δυστυχώς τον κόσμο μπορούμε όμως να αλλάξουμε τους εαυτούς μας. Να γίνουμε πιο ευαίσθητοι, να έχουμε μεγαλύτερη κατανόηση, να προσπαθούμε να μπούμε λίγο στα παπούτσια των άλλων, να σεβόμαστε τους γύρω μας, όλους, μεγαλύτερους, μικρότερους, τους συνεργάτες και συναδέλφους μας, όλους όσους εργάζονται στα καταστήματα, στην εστίαση, στους Δήμους κλπ. Να μην ξεχνάμε ότι όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε και πως δεν μας φταίνε για παράδειγμα οι υπάλληλοι που είναι αναγκασμένοι να τηρούν κάποιες οδηγίες και εντολές, ή που έρχονται καθημερινά σε επαφή με τον κάθε παράλογο. Ελάτε λιγο στη θεση τους. Νιωστε τους λίγο.

Πρέπει να μάθουμε να σεβόμαστε το διαφορετικό και τις ιδιαιτερότητες του. Είτε πρόκειται για άτομα με διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις, είτε πρόκειται για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες, είτε για μετανάστες/πρόσφυγες. Σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια. Θα πρέπει να παλεύουμε για τα αυτονόητα, για τα δεδομένα, για αυτά που δικαιούμαστε ΟΛΟΙ να έχουμε ακόμα κι αν εμείς δεν τα στερούμαστε. Όπως είπα και πρόσφατα… ας σταματήσουμε να καρπωνόμαστε τις επιτυχίες και τους αγώνες των προγόνων μας κι ας φροντίσουμε να παραδόσουμε στις επόμενες γενιές έναν πιο όμορφο κόσμο.

Δεν είναι δυσκολο… θέλει ατομική προσπάθεια από όλους μας!!!
Καλό σας βράδυ!!!