Ότι ονειρευόμαστε … είμαστε!

Ναι μεν….αλλά…;

Καλησπέρα σε όλους! ξέρω ότι είχα πολύ καιρό να γράψω και προσπαθώ σιγά σιγά να βρω τους ρυθμούς μου και να επανέλθω! Εξάλλου το blog είναι ψυχοθεραπεία και μέσα από αυτό θα προσπαθήσω να βγάλω πολλές σκέψεις μου προς τα έξω, για άλλη μια φορά.

Ναι μεν αλλά λοιπόν! Μια φράση που πάντα έπαιζε στην κοινωνία μας έντονα … αλλά τελευταία έχει γίνει τρέντ! Πάντα έχουμε την τάση να προσπαθούμε να εξηγήσουμε κάποια πράγματα, ακόμα και τα ανεξήγητα (βάζω μέσα και τον εαυτό μου) με ένα επιχείρημα… “ναι μεν… αλλα…..”. Προσπαθούμε να διαφοροποιηθούμε από όσα λέγονται, να δώσουμε μια “λογική” εξήγηση ακόμα κι όταν δεν υπάρχει, να πετάξουμε απλά την γνώμη μας… ή και την κοτσάνα μας(συνήθως).

Το τελευταίο χρονικό διάστημα τα ΜΜΕ και τα social Media έχουν κατακλυστεί από τις υποθέσεις κακοποίησης (σεξουαλικής, σωματικής, λεκτικής) αλλά και παιδεραστίας που έχουν βρωμίσει το καλλιτεχνικό και αθλητικό στερέωμα. Και μιλάμε για άτομα που “δεν είχαν δώσει ποτέ δικαιώματα στη γειτονιά”, αστέρια του θεάτρου και μέντορες του αθλητισμού.

Το εναρκτήριο έναυσμα έδωσε η Σοφία Μπεκατώρου που αποφάσισε μετά από χρόνια να ανοίξει την ψυχή της και να μιλήσει για την σεξουαλική κακοποίηση που βίωσε από τον τότε προπονητή της, σε ηλικία 21 ετών. Και αντί να την αγκαλιάσουν οι περισσότεροι, αντί να της χτυπήσουν τον ώμο για την γενναιότητά της, αντί να της πουν μπράβο που το έκανε άρχισαν τα ναι μεν αλλά..

Ναι αλλά γιατί τωρα;;;
Ναι αλλά γιατί δεν μιλούσε τόσα χρόνια;;;;
Ναι αλλά γιατί αφού την είχε ενοχλήσει ξανά συνέχισε την συνεργασία μαζί του;
Ναι αλλά τι δουλειά είχε στο δώματιό του;;;;

Ώπα ωπα ωπα λιγο!!!!!
Συμφωνώ ότι για κάθε δράση υπάρχει αντίδραση αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις τα βάζουμε στη ζυγαριά. Στο ένα σκέλος το “ναι μεν” στο άλλο το “αλλά” και τα ζυγίζουμε…. Το ναι μεν έχει λοιπόν ΠΟΛΥ μεγαλύτερη βαρύτητα. Τόσο μεγαλύτερη που το αλλά το κατατροπώνει με μιας. Το εξαφανίζει. Είναι τόσο ασήμαντο που δεν πρέπει καν να το αναφέρουμε. Όλοι ξέρουμε τι έπρεπε και τι δεν έπρεπε να κάνει το κάθε θύμα (σύμφωνα με τις δικές μας απόψεις) αλλά(εδώ το αλλά είναι τεράστιο) ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΉ ΤΟΥ. Τελεία και παύλα!

Αφήστε λοιπόν τις αντιδράσεις και ελάτε για μια φορά σε αυτήν την παλιοκοινωνία να γίνουμε μια γροθιά για όλα αυτά τα θύματα που βγήκαν και μίλησαν γιατί… όχι δεν το θυμήθηκαν τώρα… Δεν το ξέχαν ποτέ. Το θυμούνται κάθε ώρα από εκείνη την αποφράδα στιγμή που έμελε όχι μόνο να στιγματήσει το κορμί και την ψυχή τους αλλά και να τους καταστρέψει την υπόλοιπη ζωή. Γιατί ο βιασμός δεν είναι μονο παραβίαση του κορμιού μας είναι και παραβίαση του ψυχικού μας κόσμου. Και οσοι δεν το έχουμε ζήσει ας κλείσουμε τα στοματάκια μας για μια φορά. Απλά τώρα τους δόθηκε η ευκαιρία να το πουν! Πήραν θάρρος από πόλους όσους μίλησαν και βοήθησαν να ξεσκεπαστεί ένα άντρο βρώμικο που αντί να βοηθά τα παιδιά να ανοιξουν τις φτερούγες τους και να πετάξουν μακριά και με ασφάλεια, στον χώρο στον οποίο αποφάσισαν να διαπρέψουν, τα τσάκισε. Τους τσάκισε τις φτερούγες αυτές και τα άφησε ανελέητα. Παιδιά, μικρά μεγάλα ανήλικα ενήλικες άντρες και γυναίκες!!!

Ας αγκαλιάσουμε λοιπόν όλους αυτούς. Ας δηλώσουμε ότι είμαστε δίπλα τους. Ας τους πιάσουμε από το χέρι να τους βοηθήσουμε να βγάλουν όλοι αυτό το βάρος που κουβαλάνε τόσα χρόνια στην επιφάνεια… να ξαλαφρώσουν και να βρουν το δίκιο τους.

Για μια φορά!

Δεν υπάρχει ναι μεν αλλά!!!!
Υπάρχει ΝΑΙ ΒΓΕΣ ΚΑΙ ΠΕΣ ΤΑ ΟΛΑ!!!

ΝΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ

#metoo