Ότι ονειρευόμαστε … είμαστε!

Μήνας χαράς!

Ο Δεκέμβρης ήρθε κι ακόμα δεν έχω κάνει κάποια ανάρτηση!Ντροπή μου!Όχι ντροπή μου!!! Η αλήθεια είναι οτι οι μέρες και οι ώρες περνάνε χωρίς να το πάρω καν χαμπάρι και γενικά εκτός από τη δουλειά μου προσπαθώ να γεμίζω το χρόνο μου με διάφορα (εκτός απο την χαμένη μου ενέργεια δηλαδή! 😛 ) όπως στιγμές με φίλους, μουσική, ταινίες, διάβασμα κλπ. 
Μετά λοιπόν από ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο και γενικά μετά από μια γεμάτη, Δόξα το Θεό, εβδομάδα, αποφάσισα να χαλαρώσω και να καθίσω να σας γράψω. Έβαλα λοιπόν Χριστουγεννιάτικα τραγουδάκια , τα φωτάκια του δέντρου… κι άραξα! :P. 

Φυσικά θα πρέπει καταρχήν να σας πω ότι στολίσαμε! Εκτός από το δέντρο η μαμά γέμισε το σπίτι με τις δικές της όμορφες, δημιουργικές, διακοσμητικές πινελιές . Βεβαια έχουμε κάτι μέρες που στολίσαμε αλλά αφού δεν είχα μπει πότε να σας το πω;; βέβαια όσοι με ακολουθείτε στα social media… φαντάζομαι κάτι είχατε πάρει χαμπάρι 😛
Εκτός από το σπιτάκι μου όμως… στόλισα και το blogaκι μου 😀 Έβαλα μικρές χριστουγεννιάτικες εικόνες που μου έστειλε η φίλη μου η Μαρία και έδωσα έναν γιορτινό τόνο στην γωνίτσα μου. Σκέφτηκα αρχικά να σας βάλω και Χριστουγεννιάτικη μουσικούλα να παίζει στο background αλλά νομίζω είναι αρκετά εκνευριστικό να ανοίγεις το site και να ξεκινάνε τα όργανα, οπότε έκανα κάτι άλλο. Στη δεξιά sidebar του blog θα βρείτε την Χριστουγεννιάτικη Spotify Playlist μου 🙂 με τραγούδια τόσο Ελληνικά όσο και international 😉 μια playlist που τον τελευταίο καιρό παίζει διαρκώς στον υπολογιστή μου. 

Οι συνθέσεις της μανούλας

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και είναι μια εποχή που ανέκαθεν αγαπούσα. Μια εποχή μαγική, αγαπησιάρικη, ζεστή… μια εποχή που μυρίζει κανέλα από τα μελομακάρονα και βούτυρο από τους κουραμπιέδες. Μια εποχή γεμάτη μελωδίες, χρώματα, εικόνες, μυρωδιές… αγάπη! Η εποχή του Άη-Βασίλη, των καλικάντζαρων και των μικρών ξωτικών. 
Δεν ζω σε ένα ροζ συννεφάκι, ούτε είμαι στον κόσμο μου. Αναγνωρίζω ότι εκτός από την χαρά που φέρνει η περίοδος αυτή, φέρνει επίσης και μια μελαγχολία ειδικά στις δύσκολες εποχές που διανύουμε. 
Με το να γιορτάζω τα Χριστούγεννα, με το να απολαμβάνω τις γιορτινές μέρες, όχι δεν ξεχνώ τους ανθρώπους που περνάνε δύσκολα γύρω μου. Δεν ξεχνώ τον Ζακ, δεν ξεχνώ την Ελένη , δεν ξεχνώ όλες αυτές τις αδικίες που συμβαίνουν στην κοινωνία μας. Δεν δέχομαι όμως, όλοι εκείνοι που πίσω το πληκτρολόγιο τους και ξαπλωμένοι στον καναπέ τους ,μας κουνάνε το δάχτυλο και προσπαθούν να μας γεμίζουν τύψεις επειδή επιλέγουμε και μπορούμε να βάλουμε λίγη ευτυχία στη ζωή μας. 
Επιλέγω (επειδή ακριβώς έχω περάσει και πολύ δυσκολες γιορτινές περιόδους) όταν μπορώ να είμαι και να περνώ καλά. Και επιλέγω να εύχομαι για όλους να περνούν όσο καλύτερα μπορούν, όπως έκανα πάντα, ακόμα και στις δικές μου δύσκολες σκοτεινές εποχές. Γιατί με το να περνάνε οι άλλοι καλά… δεν γίνεσαι εσύ χειρότερα! Δεν σε επιβαρύνει σε κάτι… γιατί λοιπόν να στραβώνεις γι’ αυτό;;; Νομίζω μάλιστα πως με το να επιθυμείς και να εύχεσαι το καλύτερο για όλους, γεμίζεις ο ίδιος την δική σου ψυχή γαλήνη και θετική ενέργεια. 

Τις φετινές γιορτές θα τις περάσω στο πατρικό μου στην Τρίπολη και να σας πω την αλήθεια ανυπομονώ γι’ αυτό. Πέρσι μείναμε στην Αθήνα και πραγματικά περάσαμε όμορφα. Έκανα πολλά πράγματα και πολλές βόλτες αλλά φέτος νομίζω ότι έχω ανάγκη από ξεκούραση. Μέχρι τότε όμως σκοπεύω να κάνω τις βόλτες μου, να δω τους φίλους μου και γενικά να απολαύσω την Χριστουγεννιάτικη Αθήνα. Μέσα στην εβδομάδα ίσως φτιάξω και τα μελομακάρονά μου, αλλιώς την επόμενη πριν φύγω (το πως θα τα κουβαλήσω κάτω…άλλο θέμα :P) . Γενικά κάτι θα φτιάξω πάντως, για το καλό ρε αδερφέ! 
Για την Τρίπολη δεν έχω κάποιο σχέδιο ή πρόγραμμα. Σίγουρα θα δω την φίλη μου τη Μαρία και την μικρή ζουζούνα, τις θείες μου και τα αγαπημένα μου πρόσωπα. Θα προσπαθήσω να πείσω τη μάνα να ξεκουνηθεί από το σπίτι μπας και πάμε καμιά βόλτα στην στολισμένη Τρίπολη. Γενικά πολύ χουχούλιασμα στο τζάκι, ταινίες, βιβλία και άραγμα. 

Να σας πω μιας και ξεκίνησα ήδη τις βόλτες, ότι χθες πήγα με την φίλη μου την Θεώνη και παρακολουθήσαμε την καταπληκτική παράσταση «Το τίμημα» του Άρθρουρ Μίλερ 


«Το δύσκολο δεν είναι να μην πιστεύεις σε τίποτα,
το δύσκολο είναι να συνεχίζεις να πιστεύεις σε κάτι. 
Κι αν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό… τότε έχεις πεθάνει.Υ

Το τίμημα- Άρθρουρ Μίλερ

Υπόθεση:Τι κάνεις όταν όλα γύρω σου καταρρέουν; Διαγράφεις τα όνειρά σου στην προσπάθεια σου να επιβιώσεις ή τα κυνηγάς προσπερνώντας τις ανάγκες των άλλων ακόμα και της οικογένειας σου; Το έργο με επιδεξιότητα μας βάζει μπροστά σ’ αυτό το δίλημμα. Ο καθένας μας κάποια στιγμή στέκεται στο σταυροδρόμι, ανάμεσα σε αυτά που χρωστάει στους άλλους και σε όσα χρωστάει στον εαυτό του. Οι ήρωες, 30 χρόνια μετά από τις μοιραίες αποφάσεις τους, συναντώνται και μπροστά μας εξελίσσεται μια παράσταση που μας φέρνει αντιμέτωπους με όσα έχουμε ουσιαστικά ανάγκη, δείχνοντας μας, με αριστοτεχνικό τρόπο, τον μονόδρομο προς την λύτρωση: «Αν κοιτάξεις το παρελθόν με γενναιότητα, τότε μπορεί και να ελευθερωθείς».

Ο 
Γιώργος Μιχαλακόπουλος ανεβαίνει στη θεατρική σκηνή του ΙΛΙΣΙΑ για να ερμηνεύσει τον Ρωσοεβραίο παλαιοπώλη Gregory Solomon, την πηγή του κωμικού στο έργο, τον ρόλο που κινεί τα νήματα της δράσης. Ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και ο Χρήστος Σαπουντζής  ενσαρκώνουν τα δύο αδέλφια που συναντιούνται μετά από πολλά χρόνια για να αντιμετωπίσουν το παρελθόν τους. Μαζί τους η Ρένια Λουιζίδου στο ρόλο της γυναίκας, η οποία διεκδικεί τη ζωή της που τόσα χρόνια βρίσκεται σε αναμονή.

Το «Τίμημα» ήταν από τα αγαπημένα έργα του Άρθουρ Μίλλερ, καθώς είναι και το μόνο έργο που αποφάσισε να σκηνοθετήσει. Σκιαγραφεί τους χαρακτήρες του περίτεχνα να προσπαθούν να ισορροπήσουν και να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους, σε ένα κόσμο χωρίς δικαιοσύνη, όπου το παρελθόν καθορίζει το παρόν σε μια πραγματικότητα χωρίς λογική.

Πηγή πληροφοριών και φωτογραφιών: https://theatroilisia.gr/to-timima/

Η αλήθεια είναι ότι θέατρο δεν παρακολουθώ πολύ διότι λόγω των ακουστικών δυσκολιών, δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω καθώς πρέπει να μπορώ να έχω οπτική στο πρόσωπο και στα χείλη των ηθοποιών. Έτσι πρέπει να βρίσκω παραστάσεις που μπορώ να βρω θέσεις μπροστά (κάτι πολλές φορές δύσκολο και λόγω τιμών που είναι απαράδεκτες κι απλησίαστες), ή που να μην έχουν πάρα πολλούς ηθοποιούς ούτως ώστε να μην δυσκολεύομαι να τους παρακολουθήσω. 

Παρολα αυτά όταν τα καταφέρνω (γιατί πλέον είναι και οι ρυθμοί τέτοιοι που δυστυχώς ούτε σινεμά πάω πολύ) το απολαμβάνω πραγματικά. Με την Θεώνη είχαμε πει αρχικά να δούμε το Μαύρο θέατρο της Πράγας, στο Christmas Theatre εδώ στο Γαλάτσι αλλά εκτός του ότι ήταν οι τιμές απλησίαστες όπως ήδη είπα (το από 5 ευρώ  που αναγραφόταν το ξεχνάτε με απλές συνοπτικές διαδικασίες) δεν βρίσκαμε και θέσεις της προκοπής. Έτσι τελευταία στιγμή αποφασίσαμε να πάμε στο Τίμημα. Και πολύ καλά κάναμε! Εκπληκτική παράσταση όπου και οι τέσσερις ηθοποιοί πραγματικά έδωσαν ρέστα!!!!! Το συγκλονιστικό δεν ήταν μόνο η ερμηνεία τους αλλά και τα μηνύματα που περνούσε το έργο. Σε βαζει στη διαδικασία να σκεφτείς οτι… τελικά ο καθένας όλα τα βλέπει από την δική του οπτική γωνία και ναι μεν υπάρχουν και οι αντικειμενικοί παράγοντες σε όλα τα ζητήματα… αλλά ποιοι ειναι τελικά εκείνοι???
Ένα κοινωνικό δράμα με πολλές χιουμοριστικές πινελιές και έντονες, συναισθηματικές στιγμές. Να το δείτε οπωσδήποτε!!! 

Στην επόμενη ανάρτηση μου θα σας προτείνω μερικές Χριστουγεννιάτικες ταινίες που είδα αυτές τις μέρες στο Netflix και μου άρεσαν πολύ, για να μην τα γράφω όλα εδώ και γίνομαι κουραστική. Άλλωστε η ώρα πέρασε και θέλω να καλλωπίσω το blog μου 😛 για να καθίσω να δω τον Μόγλη πού ηρθε στο αγαπημένο μου Netflix αγκαλιά με σπιτικά pop corn 😀 

Κάπου εδώ λοιπόν θα σας αφήσω. Δεν ξέρω πόσο σύντομα θα μπορέσω να γράψω ξανά αλλά θα σας κάνω κάποια repost (ναι ναι κονσερβες) από παλιότερες Χριστουγεννιάτικες αναρτήσεις μου 🙂 
Καλό βράδυ Κυριακής λοιπόν και καλή εβδομάδα να έχουμε 🙂

Print Friendly, PDF & Email