Ότι ονειρευόμαστε … είμαστε!

Μια συναυλία, μια σειρά κι ένα βιβλίο…

Ο Σεπτέμβρης ήδη έχει μπει κι εγώ δεν έχω κάνει ακόμα καμιά ανάρτηση. Από την μέρα που επέστρεψα προσπαθώ να μπω ξανά σε ρυθμούς… μη καλοκαιρινούς. Σε ρυθμούς προσαρμογής στην καθημερινότητα. Στην πρώτη ανάρτηση του μήνα λοιπόν θα σας μιλήσω για την πολυαναμενόμενη συναυλία της αγαπημένης μου Καίτης Γαρμπή, που παραβρέθηκα σχεδόν 10 μέρες πριν, θα σας παρουσιάσω μια σειρά που παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες καθώς επίσης κι ένα εκπληκτικό βιβλίο που διάβασα πρόσφατα.

Η Συναυλία

Photo By Βικτώρια Βελλοπούλου

Η επιστροφή μου στην δουλειά συνέπεσε όπως σας είχα ήδη πει, με την συναυλία της Καίτης στο κηποθέατρο Παπάγου. Αν και για μέρες τα προγνωστικά καιρού μιλούσαν για καταιγίδες για την 27η Αυγούστου όποτε και είχε προγραμματιστεί η συναυλία, το Κηποθέατρο γέμισε από νωρίς. Μετά από ένα καφεδάκι στο καταπράσινο Piu Verde που βρίσκεται δίπλα από το θέατρο, μαζευτήκαμε με τους φίλους μου και πήγαμε να απολαύσουμε την αγαπημένη μας.

Εκείνο που μου άρεσε ήταν ότι ο χώρος ήταν αρκετά συμμαζεμένος με αποτέλεσμα η σκηνή να είναι ακριβώς μπροστά μας και η Καίτη μια ανάσα από εμάς. Η συναυλία κράτησε πάνω από 2 ώρες και αν και αρκετές φορές απειληθήκαμε από… ύπουλες ψιχάλες, ο κόσμος παρέμεινε στη θέση του μέχρι το τέλος της συναυλίας, τραγούδησε, χόρεψε και διασκέδασε με την ψυχή του. Τελικά αν και συγκρατήθηκε μέχρι εκείνη τη στιγμή, ξέσπασε μπόρα μόλις αποχώρησε εκείνη από τη σκηνή.

Η συναυλία χωρίστηκε σε 2 μέρη και η αγαπημένη μου ερμήνευσε πολλά τραγούδια τόσο δικά της όσο και άλλων καλλιτεχνών που της πηγαίνουν υπέροχα, όπως η «Οδός Ονείρων» του Χατζηδάκη που το τραγουδούσε και στην παράσταση που έκανε στον κινηματογράφο Odeon λίγα χρόνια πριν, και λατρεύω να το ακούω από εκείνη. Άλλα κομμάτια που είπε εκτός από τα δικά της ήταν: Δειλινά,Φιλά με, οι θαλάσσιες οι χάντρες, Μην τα φιλάς τα μάτια μου και άλλα, ενώ έκανε κι ένα υπέροχο αξιοπρεπέστατο αφιέρωμα στον Γιώργο Ζαμπέτα. 

Από τα δικά της είπε τα πιο κλασικά όπως Θα Μελαγχολήσω, Μην με συγκρίνεις, Χαμένα, Βιάστηκα, Περασμένα Ξεχασμένα Εσένα μόνο, ενώ δεν έλειψαν και οι εκπλήξεις, καθώς ακούσαμε το Φαντασματάκι, το Τζίνι, το Μια φορά κι ένα καιρό και το Ελλάδα Χώρα του Φωτός που η Καίτη δεν συνηθίζει να τα βάζει στα προγράμματά της, και οπως μπορειτε να φανταστείτε καναμε ΤΟΝ ΧΑΜΟ απο τη χαρά μας. 

Την επιμέλεια των τραγουδιών είχε κάνει ο γνωστός μουσικός παραγωγός Ποσειδώνας Γιαννόπουλος στον οποίο αξίζουν πολλά συγχαρητήρια, όχι μόνο για την επιλογή τους αλλά και για την σειρά με την οποία τα παρουσίασαν. Η εναλλαγή των τραγουδιών από ξεσηκωτικά σε πιο «χαλαρά» ήταν εκπληκτική. Εκεί που ήμασταν ήρεμοι ξαφνικά σηκωνόμασταν όλοι όρθιοι και τούμπαλιν. Φαινόταν ξεκάθαρα ότι επρόκειτο για μια εμφάνιση για την οποία είχε πέσει πολύ σκέψη ψάξιμο αλλά και πολλές ώρες δουλειάς, προκειμένου να επιφέρουν αυτό το άρτιο αποτέλεσμα. Συγχαρητήρια λοιπόν τόσο στον Ποσειδώνα όσο και στην μουσική ομάδα της Καίτης.

Ήταν ίσως η καλύτερη συναυλία της . Η συγκίνηση και η αγάπη της καθεφτιζόταν στο πρόσωπό της και δεν παρέλειψε να κάνει στην καθιερωμένη βόλτα της ανάμεσα στα διαζώματα και να μας δείχνει την χαρά της που μας έβλεπε εκεί. Κάτι που κάνει τις εμφανίσεις της  τόσο ξεχωριστές αλλά και την ίδια , είναι η θετική αύρα που εκπέμπει, αλλά και η επαφή και η αγάπη που έχει με τον κόσμο.Γιαυτό αν και έβρεχε παρέμεινε στο χώρο της συναυλίας μετά το τέλος της , προκειμένου να δεχτεί και να μιλήσει με όλους, να φωτογραφηθεί και να ακούσει την γνώμη μας για όλα όσα παρουσίασε.

Θα ήθελα εδώ να προσθέσω κάτι που έγραψα και της αφιέρωσα και στο facebook την ίδια βραδιά, κάτι που πραγματικά το πιστεύω ακράδαντα και είναι κι ένας από τους πολλούς λόγους που την αγαπώ τόσο πολύ:

Όταν έχεις τόσα χρόνια καριέρας στην πλάτη σου και εξακολουθείς να συγκινείσαι και να εντυπωσιάζεσαι από τις εκδηλώσεις αγάπης του κοινού σου και να μην θεωρείς τίποτα δεδομένο… αυτό από μόνο του δείχνει πόσο ξεχωριστή είσαι!

Η αλήθεια είναι πως αν και έχουν περάσει 10 μέρες, όλοι οι φίλοι της που παραβρεθήκαμε … είμαστε ακόμα εκεί. Στο Κηποθέατρο και ακούμε ξανά και ξανά όλα αυτά τα τραγούδια με την τόσο ιδιαίτερη φωνή της. Να την βλέπουμε να χαίρεται με τη χαρά μας και να μας κοιταζει όλους με τοση αγάπη.Είναι μια βραδιά που σίγουρα θα μου μείνει αξέχαστη και ελπίζω ότι θα παρουσιάσει σύντομα ξανά κάτι τέτοιο, διότι τα κομμάτια αυτά, τα λαϊκά της πάνε τόσο πολύ!

Η Σειρά

Εδώ κι έναν χρόνο περίπου έχω συνδρομή στο Netflix το οποίο οφείλω να ομολογήσω πως αν και είναι λίγο φτωχό σε ταινίες, σε σειρές είναι πληρέστατο όχι μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά. Πρόσφατα λοιπόν ανακάλυψα και παρακολουθώ μια κοινωνική σειρά που ονομάζεται «Chesapeake Shores» και μου έχει κεντρίσει πραγματικά το ενδιαφέρον χωρίς να πρόκειται για τίποτα το «τρανταχτό». 

Περίληψη: 
Η Άμπι είναι μια πετυχημένη γυναίκα καριέρας, μητέρα δυο μικρών κοριτσιών η οποία μετά τον χωρισμό της, αποφασίζει να επιστρέψει στο πατρικό της σπίτι, σε μια μικρή πόλη το Chesapeake Shores, την οποία είχε χτίσει ο παππούς της . Ταυτόχρονα επιστρέφουν τα 3 αδέρφια της, η Μπρι, ο Κέβιν και ο Κόνορ, ενώ η μικρότερη αδερφή τους, Τζες μένει μόνιμα εκεί προσπαθώντας να χτίσει την δική της επιχείριση.

Η σειρά, μας παρουσιάζει τις ζωές των πέντε αδερφών κάνοντας μια επισκόπιση κι ένα flash back σ’αυτές, καθώς τα παιδικά και εφηβικά τους χρόνια, επισκιάζει η φυγή της μητέρας τους από το σπίτι που τους άφησε πολλές ανοιχτές πληγές δύσκολο να επουλωθούν. Θα γνωρίσουμε πολλά πρόσωπα, όπως τους γονείς της Άμπι, την γιαγιά της που ουσιαστικά τους συμπαραστάθηκε και τα μεγάλωσε μετά τον χωρισμό των γονιών τους, τον πρώην σύζυγό της αλλά και τον εφηβικό της έρωτα.  Δεν θα σας πω περισσότερα μη κάνω κανένα spoiler κατά λάθος 😛

Το καστ της σειράς είναι αξιόλογο ενώ στους βασικούς πρωταγωνιστές βρίσκεται και ο Treat Williams που τον γνωρίσαμε στο Everwood αλλά και στο Brothers and Sisters. Τον ρόλο της Άμπι, ενσαρκώνει η Meghan Ory, η οποία υποδυόταν την Ρούμπι (Κοκκινοσκουφίτσα) στο υπέροχο Once Upon A Time (πλάκα πλάκα τώρα που το σκέφτομαι δεν έχω δει και την τελευταία σεζόν του! on the list κι αυτό). Η σκηνοθεσία της σειράς είναι φοβερή με όμορφες τοποθεσίες και σκηνικά.  Αν αναζητάτε κάτι ανάλαφρο που θα σας προσφέρει διασκέδαση ενώ ταυτόχρονα θα σας συγκινήσει και θα σας δέσει με τους πρωταγωνιστές, τις ιστορίες των οποίων θα θέλετε πολύ να μάθετε… παρακολουθήστε το και θα με θυμηθείτε!

Το βιβλίο

Το βιβλίο για το οποίο θα σας μιλήσω λέγεται «Ποιος σκότωσε τον σκύλο τα μεσάνυχτα» και είναι του Μαρκ Χάντον και των εκδόσεων Ψυχογιός.

Από το οπισθόφυλλο:

Ο Κρίστοφερ Μπουν είναι ένας παράξενος νέος και το μυαλό του δουλεύει με τρόπο ιδιαίτερο. Ξέρει πάρα πολλά για τα μαθηματικά και πολύ λίγα για τους ανθρώπους. Του αρέσει να φτιάχνει χάρτες και σχεδιαγράμματα, λατρεύει τα αστυνομικά μυθιστορήματα και το κόκκινο χρώμα. Δεν του αρέσει το κίτρινο και το καφέ, δεν αντέχει να τον αγγίζουν και δεν μπορεί να πει ψέματα. Ένα βράδυ βρίσκει νεκρό το σκύλο της γειτόνισσάς του κι αποφασίζει να ξεδιαλύνει το μυστήριο. Η αναζήτησή του όμως θα τον παρασύρει σε μονοπάτια δύσβατα, που οδηγούν στη χαμένη από καιρό μητέρα του. Καλείται τώρα να ξεδιαλύνει άλλα μυστήρια, αυτά του κόσμου των μεγάλων, πολύ πιο περίπλοκα από το απλό «Ποιος σκότωσε το σκύλο»…

Ένα εκπληκτικό σε σύλληψη μυθιστόρημα, που ρίχνει φως και στις πιο λεπτές εκφάνσεις του κόσμου γύρω μας.

Το λάτρεψα  απλά! Ο Κρίστοφερ, πάσχει από κάποια μορφή αυτισμού και μας διηγείται με τον δικό του τρόπο την ιστορία του. Δεν μπορώ να ξέρω πως σκέφτονται αυτά τα ξεχωριστά άτομα, είμαι σίγουρη όμως ότι ο Μαρκ Χάντον έχει καταφέρει να διεισδύσει στον ψυχισμό τους και να μας οδηγήσει στον λαβύρινθο του μυαλού τους. Χωρίς να γίνεται καθόλου κουραστικός, μας βοηθά μέσα από αυτό το μυθιστόρημα να ανακαλύψουμε τον περίπλοκο τρόπο με τον οποίο σκέφτεται ο τόσο ιδιαίτερος Κρίστοφερ Μπουν, αλλά και οι Κρίστοφερ αυτού του κόσμου και να μάθουμε από πρώτο χέρι «ποιος τελικά σκότωσε τον σκύλο τα μεσάνυχτα». 

Για τον συγγραφέα:

Ο ΜΑΡΚ ΧΑΝΤΟΝ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Νορθάμπτον. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στην Οξφόρδη και στη συνέχεια εργάστηκε για έξι χρόνια με ανθρώπους με ειδικές σωματικές και πνευματικές ικανότητες. Δίδαξε δημιουργική γραφή και έγραψε αρκετά εικονογραφημένα βιβλία για μικρά παιδιά. Το όνειρό του, όμως, ήταν να γράψει ένα μυθιστόρημα για ενηλίκους. Και κατάφερε πολύ περισσότερα: έγραψε το ΠΟΙΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟ ΣΚΥΛΟ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ, ένα μυθιστόρημα για όλες τις ηλικίες, το οποίο έχει πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και σάρωσε κυριολεκτικά τα βραβεία. Απέσπασε δύο βραβεία Whitbread καθώς και τα First Booktrust Teenage Prize, Guardian Children’s Fiction Prize, W H Smith Children’s Book of the Year, Waterstone’s Literary Fiction Award, Commonwealth Writers Prize Best First Book, ενώ ήταν υποψήφιο για το Booker 2003. Τέλος, η Warner Bros έχει αναλάβει την κινηματογραφική διασκευή του. Το μυθιστόρημα ΣΤΗΝ ΚΟΨΗ ΤΟΥ ΨΑΛΙΔΙΟΥ ήταν υποψήφιο για το Βραβείο Costa Novel 2006 (πρώην Whitbread). Σήμερα ο Μαρκ Χάντον ζει στην Οξφόρδη με τη γυναίκα του, το γιο τους και τη γάτα τους.
Πηγή: Εκδόσεις Ψυχογιός

Αυτά για σήμερα αγαπημένοι μου φίλοι! Περισσότερες ιδέες, προτάσεις και παρουσιάσεις αλλά και άλλα πολλά έρχονται σύντομα. 
Να ζείτε τη ζωή σας κάθε μέρα στο έπακρο, να περνάτε καλά, να δίνετε αγάπη και να… μην ξεχνάτε να χαμογελάτε 🙂 

Με αγάπη…

Print Friendly, PDF & Email