Ότι ονειρευόμαστε … είμαστε!

Το κοντέρ μέτρησε 16… με μια ακόμα γυναικοκτονία

Βρισκόμαστε στο πρώτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη, μια ανάσα πριν από την εκπνοή του χρόνου και το κοντέρ της θλίψης σήμερα μέτρησε 16.

 16 χαμόγελα έσβησαν μέσα στο 2021… 16 ζευγάρια μάτια σφάλισαν για πάντα.

Λένε πως όταν ένας άνθρωπος φεύγει, ολόκληρη η ζωή περνά μπροστά από τα μάτια του. Προσπαθώ λοιπόν να φανταστώ τι έβλεπαν όλες αυτές οι γυναίκες, τις ώρες εκείνες όντας τόσο τρομαγμένες, γεμάτες πόνο και φρίκη. Άραγε να πρόλαβαν να ζήσουν έστω λίγες στιγμές ευτυχίας με εκείνους που τους έδιναν υποσχέσεις για μια ασφαλή, όμορφη γεμάτη ζωή στο πλευρό τους; Εκείνους τους οποίους νόμιζαν ότι είχαν δει στα όνειρά τους, εκείνους με τους οποίους σχεδίαζαν το μέλλον τους, που ίσως έκαναν ή είχαν κανει οικογένεια μαζί τους;

Να αναρωτιούνται πότε και γιατί μπήκε τέλος στο χάδι τους, στο φιλί, στην τρυφερότητα, ή όπως είπε κι ένας από τους φονιάδες: «πότε χάλασε η φάση» ; Πότε  από σύντροφος έγινε υπηρέτρια και αμέσως μετά θύμα…

γυναικοκτονία
Photo by Kat Smith from Pexels

Είναι τραγικό στην αυγή του 2022 να μην θεωρείται αυτονόητο ότι μια γυναίκα δεν είναι κτήμα κανενός. Ούτε του συζύγου, ούτε του συντρόφου και φυσικά, ούτε καν του πατέρα !!!

Δεν είναι δυνατόν μια γυναίκα να υποφέρει καθημερινά, να τρέμει ακόμα και να αναπνεύσει, μήπως  τον εξοργίσει και την χτυπήσει στην καλύτερη περίπτωση. Δεν είναι δυνατόν να αφουγκράζεται με τρόμο μήπως ακούσει το κλειδί στην πόρτα πριν προλάβει να τα έχει όλα στην εντέλεια προκειμένου να μην του δώσει κάποια αφορμή να εκνευριστεί !!!! Δεν γίνεται να τρέμει όχι μόνο για τη δική της ζωή αλλά και για των δικών της ανθρώπων, των παιδιών, των γονιών, των αδερφών ακόμα και των φίλων τους.

Photo by Kat Smith from Pexels

Και ακόμα πιο τραγικό σε όλα αυτά είναι η στάση της κοινωνίας και της πολιτείας. Ζούμε σε ένα κράτος, σε μια πολιτεία και σε μια κοινωνία που επί το πλείστων όχι μόνο δεν ασφαλίζει και δεν προστατεύει τα θύματα αυτά, αλλά τα σπρώχνει προς τη καταστροφή. Καταρχήν σε κάποιες περιπτώσεις η ίδια η οικογένεια. Από τη μια  γονείς που δεν βρίσκονταν ποτέ κοντά στο παιδί τους και δεν του έδωσαν την ελευθερία, την άνεση, την ευκαιρία να τους μιλήσει και να τους πει τι συμβαίνει. Ακόμα χειρότερα γονείς που τα ήξεραν και δεν τις πίστευαν, ή δεν τους επέτρεπαν να φύγουν από το σπίτι τους γιατί: «Αυτόν διάλεξες, σε αυτόν θα μείνει»,  «έλα βρε κοριτσάκι μου μια φορά σε χτύπησε δεν είναι τίποτα. Συμβαίνουν αυτά. Ε να.. αυτή είναι η θέση μας», «τι θα πει ο κόσμος;;;;;». Υπάρχει επίσης η κοινωνία που αντί να αγκαλιάσει τα πλάσματα αυτά, κοιτά από την κορφή ως τα νύχια με ύποπτο κατηγορηματικό βλέμμα και σχολιάζει: «ποιος ξέρει τι του έκανε», «ε μα να θελει να τον χωρίσει;», «ήταν ήσυχο παιδί…. Δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα. Κάτι θα του έκανε» κλπ κλπ κλπ.

Και μέσα σε όλα οι αρχές που υποτίθεται ότι έπρεπε να τις προστατεύσουν και να τις παρακινήσουν να ξεφύγουν από τον δυνάστη τους είτε αδιαφορούσαν, είτε δεν τις πίστευαν, είτε κάποιον κάλυπταν και προσπαθούσαν να τις μεταπείσουν πως εκείνες θα είναι οι χαμένες της υπόθεσης αν προχωρήσουν σε καταγγελία, είτε προσπαθούσαν απλά να τις πείσουν να το ξεχάσουν.

Photo by Karolina Grabowska from Pexels

Βρισκόμαστε στο τέλος του 2021…. 21 μέρες πριν το τέλος του και είναι τρομακτικό να ξέρουμε πως το κοντέρ πιθανόν θα συνεχίσει να μετρά. Πλησιάζουμε την αρχή του 2022 και ένα μεγάλο ποσοστό δεν αποδέχεται καν τον όρο «γυναικοκτονία». Πάμε μια:

Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την Ισότητα των Φύλων ορίζει ως «γυναικοκτονία» τη δολοφονία της γυναίκας ως αποτέλεσμα άσκησης βίας από ερωτικό σύντροφο, τον βασανισμό και τη δολοφονία γυναίκας ως αποτέλεσμα μισογυνισμού, τη δολοφονία γυναικών και κοριτσιών ως «εγκλήματα για λόγους τιμής», τη στοχευμένη δολοφονία γυναικών και κοριτσιών στο πλαίσιο ένοπλων συγκρούσεων, τη δολοφονία γυναικών λόγω προίκας, τη δολοφονία γυναικών και κοριτσιών εξ αιτίας του σεξουαλικού προσανατολισμού τους και της ταυτότητας φύλου, τη δολοφονία αυτόχθονων γυναικών και κοριτσιών εξαιτίας του φύλου τους. Επίσης, περιπτώσεις «γυναικοκτονίας», οι οποίες συνδέονται με συμμορίες, όπως το οργανωμένο έγκλημα, εμπόρους ναρκωτικών και την εμπορία γυναικών και κοριτσιών.(Πηγή: ΕΦΣΥΝ).

Σύμφωνα επίσης με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η βία κατά των γυναικών περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα πράξεων – από λεκτικές παρενοχλήσεις και άλλες μορφές συναισθηματικής κακοποίησης, μέχρι την καθημερινή σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση. Στην άκρη αυτού του φάσματος βρίσκεται η γυναικοκτονία. Ενώ η κατανόησή μας για τον όρο είναι περιορισμένη, γνωρίζουμε ότι ένα μεγάλο ποσοστό των γυναικοκτονιών είναι σε βάρος γυναικών που βρίσκονται σε βίαιες σχέσεις και διαπράττονται από τον νυν ή έναν πρώην σύντροφό τους. Ο ορισμός, λοιπόν, που παρουσιάζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για τη γυναικτοκτονία, είναι ότι πρόκειται για “ανθρωποκτονία γυναικών” από πρόθεση επειδή είναι γυναίκες. (Πηγή: ΔΙΟΤΙΜΑ).

Σύμφωνα με τα παραπάνω, όσο κι αν αυτό ενοχλεί κάποιους (!!!) ο όρος υπάρχει και τα τελευταία χρόνια έχει λάβει μεγάλη υπόσταση. Θα πω απλά ότι τα πάντα ξεκινάνε κυρίως από το σπίτι. Γονείς μιλήστε στα παιδιά σας, στα αγόρια σας πρώτα πρώτα να σέβονται και να εκτιμούν τη σύντροφό τους και να μην την θεωρούν «κατώτερη» αλλά ίσια ακριβώς. Διδάξτε τα την συντροφικότητα, το μοίρασμα, την δύναμη της αγάπης και της οικογένειας. Δείξτε στα κορίτσια σας πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα να τους συμπεριφέρεται ετσι, πως είστε δίπλα τους, πως είναι δυνατές και πως δεν πειράζει αν έκαναν λάθος επιλογή. Ποτέ δεν είναι αργά να την αλλάξουν. Μείνετε στο πλευρό τους μέχρι να είναι επιτέλους ασφαλείς.

Photo by Andrea Piacquadio from Pexels

Όσο για την κοινωνία… αγκαλιάστε τις γυναίκες αυτές. Πλέξτε έναν ιστό προστασίας γύρω τους και σταθείτε δίπλα τους κι όχι απέναντί τους. Προσπαθήστε να καταλάβετε ότι από τύχη τις περισσότερες φορές, δεν βρίσκεστε στη θέση τους εσείς, η κόρη σας, η μητέρα σας ή η αδερφή σας.

16 γυναικοκτονίες από τις 17/1/2021 έως 10/12/2021 και το κοντέρ θα συνεχίσει να μετρά. Και την επόμενη χρονιά και την μεθεπόμενη και πάει λέγοντας. Στο χέρι όλων μας είναι να το σταματήσουμε. Να γίνουμε μια γροθιά δυνατή ώστε να μην υπάρξει άλλη Καρολάιν, Γαρυφαλλιά, Αννίσα, Ντόρα, Νεκταρία, Τζεβριέ κλπ… καμιά!!!! Κορίτσια δεν είστε μόνες σας, μιλήστε, κι αν ο πρώτος δεν σας ακούει πηγαίνετε στον δεύτερο, στον τρίτο στον τέταρτο μέχρι να βρεθεί καποιος που θα σας πιάσει από το χέρι και θα σας πει εγώ είμαι εδώ. Μιλήστε, μοιραστείτε τον πόνο και τον φόβο σας. Δεν είστε μόνες….

Κλείνοντας το άρθρο θα σας βάλω την καταπληκτική ταινία μικρού μήκους της Lacta, που γυρίστηκε σε συνεργασία με την ΔΙΟΤΙΜΑ που παρουσιάζει την σκληρή πραγματικότητα και καθημερινότητα των γυναικών αυτό. Την διαδρομή από το όνειρο στον … εφιάλτη

Και μερικές πληροφορίες:

Σε περίπτωση Ενδοοικογενειακής Βίας υπάρχει τρόπος να σωθείς

Οι Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας λειτουργούν σε όλη την επικράτεια. Η Ελληνική Αστυνομία διαχειρίζεται κάθε περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας και ενημερώνει τις αρμόδιες δικαστικές αρχές, ενώ παράλληλα, παρέχει κατευθύνσεις και πληροφορίες στα θύματα, για την αναζήτηση δομών στέγασης, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ψυχοκοινωνικής και νομικής υποστήριξης.

Η άσκηση κάθε είδους βίας ή κακοποίησης: ψυχολογικής, σωματικής ή σεξουαλικής διώκεται από το Νόμο.

Αν είστε θύμα :

  • Καλέστε το 100.
  • Αν δεν μπορείτε να μιλήσετε, στείλτε γραπτό μήνυμα (sms) στο 100, με: Ακριβή διεύθυνση Ονοματεπώνυμο Είδος επείγουσας ανάγκης (π.χ. «κινδυνεύει η ζωή μου», «δέχομαι βία από το/τη σύζυγό μου»)
  • Εάν δεν μπορείτε εσείς να επικοινωνήσετε με το 100, ζητήστε από κάποιον άλλον να ειδοποιήσει τις Αρχές για εσάς (π.χ. από κάποιον οικείο ή το γιατρό σας)
  • Αναζητήστε ιατρική περίθαλψη και πείτε στο γιατρό όλη την αλήθεια.
  • Υποβάλλεται μήνυση στο πλησιέστερο Αστυνομικό Τμήμα.
  • Για κατευθύνσεις και οδηγίες, τηλεφωνήστε ή στείλτε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) στις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας της Ελληνικής Αστυνομίας, που βρίσκονται σε όλη την επικράτεια. (Δείτε εδώ τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) των Υπηρεσιών)
  • Καλέστε τη γραμμή SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, που απευθύνεται σε γυναίκες, για ψυχοκοινωνική στήριξη, νομική συμβουλευτική και φιλοξενία σε ξενώνες.
  • Επικοινωνία και μέσω e-mail στο sos15900@isotita.gr

Αν γνωρίζετε κάποιον που υφίσταται ενδοοικογενειακή βία:

  • Σε περίπτωση άμεσης ανάγκης, καλέστε εσείς το 100.
  • Ενημερώστε το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα.
  • Επικοινωνήστε με τις Υπηρεσίες Αντιμετώπισης Ενδοοικογενειακής Βίας που λειτουργούν σε όλη την επικράτεια, μέσω τηλεφώνου ή μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail). (Δείτε εδώ τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail) των Υπηρεσιών)
  • Ενημερώστε το θύμα για τους τρόπους επικοινωνίας με τις Αστυνομικές Υπηρεσίες.
  • Ενθαρρύνετε το θύμα να καλέσει για ψυχοκοινωνική υποστήριξη τη γραμμή SOS 15900 για κακοποιημένες γυναίκες.
Σχόλια από το Facebook