Ότι ονειρευόμαστε … είμαστε!

200 χρόνια Ελλάδα!

Η χώρα μας γιορτάζει 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση που χάρισε στον λαό μας την ελευθερία του. Μας χάρισε επίσης τα σύμβολά μας, όπως ο Εθνικός μας Ύμνος γραμμένος από τον Διονύσιο Σολωμό και μελοποιημένος από τον Νικόλαο Μάντζαρο και φυσικά την Ελληνική Σημαία μας. Τη Δημοκρατία μας, το πρώτο Σύνταγμα και τις πρώτες κυβερνήσεις!

Η περίσταση λοιπον απαιτεί μεγαλοπρεπείς εορτασμούς και φυσικά να τιμηθεί όπως της έπρεπε αυτή η μέρα και κυρίως οι ήρωές της . Όλα αυτά που μαθαίναμε παιδάκια στο σχολείο και φουσκώναμε και φουσκώνουμε με υπερηφάνεια. Έτσι λοιπόν έχουν προγραμματιστεί για αυτή τη γιορτη της δημοκρατίας μας, μια σειρά από μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις, ιδιαίτερους καλεσμένους και στρατιωτική παρέλαση, τηρώντας τα μέτρα κατά της πανδημίας.

Όμως κατι λείπει εδώ… κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Λείπει ο λαός μας, εκείνος για τον οποίο έγιναν όλα αυτα, εκείνος για τον οποίο οι προγόνοι μας αγωνίστηκαν για να ξεφύγουμε από τα 400 χρόνια σκλαβιάς του Τούρκου κατακτητή, εκείνος ο οποίος θα έπρεπε να ξεχυθει στους δρόμους, να γιορτάζει, να τραγουδά και να χορεύει. Γιατί χάρη στην 25 Μαρτίου 2021 είναι σήμερα ελεύθερος!!!

Είναι όμως; Δυστυχώς όχι! Ευτυχώς όχι από κάποιον ζυγό, αλλά δυστυχώς από έναν αόρατο εχθρό που καραδοκεί κάθε μέρα και επιτίθεται σε χιλιάδες θύματα αφήνοντας πίσω του συντρίμια. Ένας ύπουλος αντίπαλος που δεν ξέρουμε ούτε πότε θα χτυπήσει, ούτε πως θα τον αντιμετωπίσουμε, ούτε πως να προφυλαχθουμε. Και κυρίως που μας έχει ρίξει σε ένα τέλμα, σε ένα φαύλο κύκλο που η καθημερινότητα και η ρουτίνα απειλούν να μας κατασπαράξουν.

Έτσι δεν με αφορά ούτε το παραδοσιακό ρούχο που φόρεσε η Γιάννα, ούτε οι μπαρότσαρκες του Κάρολου με την Καμίλα, ούτε τα πολυτελή γεύματα στο Προεδρικό μέγαρο και αν μη τι άλλο, σίγουρα ούτε το μενού(μα κιμά γαρίδας;;;)!!!! Ο λόγος που δεν μπορώ να γιορτάσω αυτή τη μέρα όπως της αξίζει, δεν είναι μονο λόγω του ότι ειμαι εγκλωβισμένη λόγω της πανδημίας, ούτε γιατί δεν μπορώ να πάω στην παρέλαση. Είναι και γιατί αυτό που βλέπω είναι ένας λαός που ναι μεν χαίρεται για τα κατορθώματα των προγόνων του αλλα επί το πλείστον … στους απογόνους του θα αφήσει κυρίως ντροπή και μια κοινωνία που έχει μείνει εκεί…. πίσω στο 1821!!!!

Έτσι εγώ το μόνο που θα κάνω είναι να ευχηθώ έναν καλύτερο κόσμο για τις επόμενες γενιές του τόπου τούτου. Ενός τόπου ευλογημένου με ήλιο, καθαρό ουρανό και γαλάζια κρυστάλλινη θάλασσα!

Έναν λαό που θα γεμίζει όχι μόνο από υπερηφάνεια για το παρελθόν αλλά και για το παρόν και θέληση για το μέλλον.

Έναν λαό πραγματικά ενωμένο σε κάθε δυσκολία, μια γροθιά γιατί πραγματικά εμεις ΔΕΝ είμαστε έτσι. Που θα κοιτάζει το σπίτι του και δεν θα χαίρεται όταν ψοφά η κατσίκα του γείτονα.

Έναν λαό που θα τιμά την μοναδικότητα και την Ελληνικότητα των λέξεων λεβεντιά και φιλότιμο. Λέξεις που υπάρχουν μονο στη δική μας γλώσσα.

Ένα λαό που θα τους αγκαλιάζει όλους ανεξαρτήτως Εθνικότητας, ανεξαρτήτως φυλετικού προσανατολισμού, ανεξαρτήτως πολιτικών κατευθύνσεων (εξαιρούνται οι χρυσαυγίτες αλλά αυτοι δεν ειναι πολιτικοί… έγκλημα ειναι)

Έναν λαό που θα φροντίσει να κάνει τη χώρα μας προσβάσιμη για τα ΑΜΕΑ, και να χαρίσει ίσες ευκαιρίες σε όλους.

Και τέλος…. εναν λαό που θα ξεχειλίζει αγάπη … πίστη… συμπόνια…. καλοσύνη.

Αυτά ονειρεύομαι…. ελπίζω κι εύχομαι για τη δική μας γενιά αλλά και για τις υπόλοιπες που ακολουθούν!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!!!!!