Ότι Ονειρευόμαστε είμαστε....

Περί…. πίστεως ο λόγος!

Posted on

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail to someonePrint this page

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
ο των αγγέλων βασιλεύς.

Μεγάλη Πέμπτη σήμερα, μια βαριά μέρα για την Ορθοδοξία μας, καθώς μνημονεύει την Σταύρωση του Ιησού. Οι μέρες του Πάσχα πάντα βρίσκονται στην καρδιά και το μυαλό μου σε περίοπτη θέση και τις σκέφτομαι και τις αναμένω με σεβασμό. Τα τελευταία χρόνια όμως δεν το «απολαμβάνω» όσο παλιότερα.Σήμερα έχω μια μελαγχολία, ένα βάρος στην ψυχή, μια στενοχώρια. Δεν ξέρω αν είναι λόγω της ημέρας απλά , η αν είναι τα συσσωρευμένα μου… απωθημένα. Είναι πολλές οι σκέψεις που με ταλανίζουν, είναι πολλά αυτά που με προβληματίζουν. Το μυαλό μου από το πρωί βρίσκεται σε μια φάση flash-back , flash-front 😛 Σκέφτομαι το παρελθόν, σκέφτομαι το παρόν, σκέφτομαι και το μέλλον.

Ο νους μου ταξιδεύει σε πιο παλιές, ανέμελες εποχές, που πήγαινα κάθε μέρα στην εκκλησία την Μεγάλη Εβδομάδα και το χαιρόμουν πραγματικά. Δεν καθόμουν με τις ώρες αλλά εκείνο το μισαωράκι με γαλήνευε, με ηρεμούσε, με έκανε να νιώθω ότι αυτές οι μέρες είναι ξεχωριστές, με έναν δικό τους μοναδικό τρόπο. Θυμάμαι το μύρο της Μεγάλης Τετάρτης, την Θεία Κοινωνία της Μεγάλης Πέμπτης, το στολισμό του Επιταφίου κλπ κλπ. Έθιμα με μεγάλη σημασία για εμένα, συνδυασμένα με την παιδική και εφηβική ανεμελιά. Θυμάμαι που ένα απόγευμα μαζί με τρία γειτονόπουλα , κάπου ξεθάψαμε στην εκκλησία, ένα μπουκαλάκι Νάμα (Κοινωνία) και πήγαμε κρυφά στο πίσω μέρος της εκκλησίας και …. του δώσαμε και κατάλαβε (χικ). Θυμάμαι τον Επιτάφιο, τη χαρά της Ανάστασης, τα σουβλιστά αρνιά, τα τσουρέκια και τα Πασχαλινά Αυγά. Τα γλέντια πάνω από τη σούβλα, τα γέλια, τις χαρές, την ξεγνοιασιά. Όχι ότι τότε δεν υπήρχαν προβλήματα, κάθε άλλο, απλά μας ήταν πολύ πιο εύκολο να τα παραμερίσουμε και να πούμε ότι αυτές τις μέρες όλα μπαίνουν στην άκρη. Τώρα πια είναι σαν ένα μεγάλο σύννεφο να μας έχει σκεπάσει και να μην μπορούμε με τίποτα να απαλλαγούμε.

Οι μέρες του Πάσχα όμως δεν αφορούν μόνο τα έθιμα. Αφορούν την πίστη, την αγάπη τη συμπόνοια και άλλα πολλά. Θα ήθελα να μιλήσω λιγάκι για το θέμα της πίστης. Ο κάθε ένας από εμάς έχει το δικαίωμα του να πιστεύει σε ότι θέλει. Τελευταία, γίνεται μεγάλος λόγος περί άθεων και περί του γεγονότος ότι γίνονται προκλητικοί. Δεν θα διαφωνήσω, θα επισημάνω όμως ότι υπάρχουν και πολλοί Ορθόδοξοι που γίνονται επίσης προκλητικοί. Η πίστη είναι προσωπική υπόθεση του καθενός από εμάς, και όλοι λειτουργούμε βάση των εμπειριών μας.

Πιστεύω πολύ και βαθιά αλλά το κάνω βάση των δικών ΜΟΥ εμπειριών  και όχι γιατί μου πιπίλισαν τα αυτιά η μαμά και ο μπαμπάς. Υπήρξε περίοδος, όταν χάσαμε την αγαπημένη μου θεία, που η πίστη μου είχε χαθεί. Ίσως επειδή είχα αποθέσει σε Εκείνον τις ελπίδες μου και Του είχα ζητήσει, είτε να την θεραπεύσει είτε τουλάχιστον να την πάρει γρήγορα για να μην υποφέρει. Ούτε η μια προσευχή μου εισακούστηκε τότε, ούτε η άλλη. Θύμωσα, πείσμωσα και αντέδρασα άσχημα. Έτσι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, σταμάτησα να πιστεύω, σταμάτησα να προσεύχομαι και σταμάτησα να Του ζητάω οτιδήποτε. Ταρακουνήθηκα άσχημα, και καθώς όλο αυτό με τον θάνατο της θείας μου, το έζησα πολύ έντονα και άσχημα ήμουν γεμάτη θυμό προς κάθε κατεύθυνση. Ακόμα και προς… τα Πάνω. Τα χρόνια πέρασαν και κάποιες προσωπικές εμπειρίες με έκαναν να αναθεωρήσω και ξαναβρήκα την χαμένη μου Πίστη. Δεν θα εμβαθύνω, δεν θα πω για ποιους λόγους άλλαξα γνώμη, είναι πράγματα πολύ προσωπικά, δεν θα μπω καν στη διαδικασία να δώσω εξηγήσεις . Εξάλλου, αυτά τα πράγματα δεν μπορείς να τα εξηγήσεις, απλά τα νιώθεις.

Το πρώτο πράγμα που έχω σαν αρχή μου, είναι όπως είπα ότι ο καθένας μπορεί να πιστεύει ότι θέλει αρκεί να μην θέλει να βλάψει κάποιον άλλον. Η δική σου ελευθερία τελειώνει εκεί που ξεκινά η δική μου. Δεν θα προσπαθήσω ποτέ να πείσω κάποιον να αλλάξει τη γνώμη του σχετικά με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις , σε καμιά περίπτωση, και σίγουρα δεν θα ειρωνευτώ αυτούς που έχουν διαφορετικές αντιλήψεις από τις δικές μου.Το σέβομαι απόλυτα και υπερασπίζομαι πάντα με πάθος το δικαίωμα της ανεξιθρησκείας του καθενός. Είπαμε, όλοι λειτουργούμε βάση των προσωπικών μας εμπειριών. Δεν θα δεχτώ όμως σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση και ΚΑΝΕΝΑΣ να ειρωνευτεί αυτά που αισθάνομαι εγώ. Την ανάγκη μου να νηστέψω, την επιθυμία μου να πάω σε μοναστήρι και όχι σε μεγάλη εκκλησία όπου θα με σχολιάσει η κάθε κατακαημένη κυρά της δίπλα πόρτας, την γαλήνη που νιώθω όταν βρίσκομαι σε κάποια μέρη κοντά Του, την ανάγκη μου ακόμα και να φοράω ένα κομποσχοίνι ή να έχω ένα φυλαχτό. Δεν θα δεχτώ να ειρωνευτεί κανείς την Πίστη μου, τα έθιμά μου , τις επιθυμίες μου…

Ο καθένας από εμάς έχει το δικαίωμα να προσαρμόσει τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις στα δικά του κυβικά. Δεν σημαίνει ότι επειδή είμαι Ορθόδοξη, ασπάζομαι όλες τις απόψεις που έχει η Εκκλησία. Καταρχήν πιστεύω σε Αυτόν και όχι σε όσους υποτίθεται ότι τον αντιπροσωπεύουν.(εδώ ξεκινάει μεγάλη συζήτηση και δεν θα επεκταθώ πολύ λόγω σεβασμού αλλά και λόγω των ημερών). Και σε καμιά περίπτωση δεν πιστεύω ότι ο σημερινός ρόλος της Εκκλησίας (με μεγάλες φυσικά φωτεινές εξαιρέσεις) ανταποκρίνεται σε όσα Εκείνος μας δίδαξε.
Αρνούμαι να ακολουθήσω να σεβαστώ και να ασπαστώ έναν «Ιερέα» που αφορίζει και καταριέται τους ομοφυλόφιλους ή τους μετανάστες. Αρνούμαι να πιστέψω σε μια Εκκλησία που το βασικό της μέλημα είναι το να χώνεται στα θέματα του Κράτους και της Πολιτείας, χωρίς να φροντίσει να ανακουφίσει τις κοινωνικές ομάδες που έχουν ταλαιπωρηθεί από την κρίση, και σίγουρα είμαι Υπέρμαχος του Διαχωρισμού Κράτους-Εκκλησίας. Επαναλαμβάνω: γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλές και φωτεινές εξαιρέσεις και σε εκείνες στρέφομαι. Απαιτώ όμως να σεβαστεί και η άλλη πλευρά ότι το επίσημο θρήσκευμα της χώρας μας είναι η Ορθοδοξία και καλώς ή κακώς σε πολλές δύσκολες στιγμές ο λαός μας στράφηκε εκεί. Επομένως καλώς ή κακώς κάποια πράγματα πρέπει να παραμείνουν ως έχουν.

Αρνούμαι επίσης να με πείσεις να νηστέψω και να κοινωνήσω εσύ που με την πρώτη ευκαιρία θα ανοίξεις το στόμα σου και θα πετάξεις το δηλητήριό σου για τον δίπλα σου που είναι χαρούμενος, ευτυχισμένος επιτυχημένος και ούτω καθεξής. Αρνούμαι να θεωρήσω Καλό Χριστιανό εσένα που με την πρώτη ευκαιρία που θα βρεις, θα βλάψεις τον διπλανό σου. Αρνούμαι να μου κάνεις υποδείξεις περί Πίστης εσύ που είσαι ιερέας, και στις εξομολογήσεις κάνεις ερωτήσεις που θα ντρεπόταν να απαντήσει και ο πιο ξεβγαλμένος!!! Αρνούμαι τέλος να μου κάνεις υποδείξεις περί Ορθοδοξίας εσύ που αύριο το πρωί θα κοιτάξεις αφ υψηλού τους ταλαιπωρημένους μετανάστες, θα προσπαθήσεις να τους απομακρύνεις από διπλα σου λες και έχουν κάποια κολλητική ασθένεια, θα τους αρνηθείς να φοιτήσουν τα παιδιά τους στα σχολεία σου κ.ο.κ, ή εσύ που θεωρείς την ομοφυλοφιλία κολλητική αρρώστια και τους ομοφυλόφυλους προβληματικούς.

Πιστεύω πολύ Εκεί Πάνω για τους δικούς ΜΟΥ λόγους, και απαιτώ να το σεβαστείς , όπως απαιτώ να σεβαστούν όλοι το δικαίωμα ΣΟΥ να πιστεύεις κάπου αλλού ή πουθενά!!!

Εύχομαι οι Άγιες μέρες να σας βρίσκουν όλους πάρα πάρα πολύ καλά, με υγεία, πολλά χαμόγελα και να καταφέρετε έστω και για λίγο να αφήσετε στην άκρη όσα σας βασανίζουν, και να περάσετε όμορφα και ξέγνοιαστα με όσους αγαπάτε!!!
Καλό Πάσχα σε περίπτωση που δεν επανέλθω, και
Καλή Ανάσταση 🙂

Εδώ μπορείτε να μου αφήσετε το σχόλιό σας....

Σχόλια...

  • ainafetst .

    Πολύ πολύ σεβαστές οι απόψεις σου Μαράκι μου, περί πίστης και συμφωνώ απόλυτα πως πρέπει να τις σεβόμαστε φτάνει να μη βλάπτουν τους συνανθρώπους μας!
    Εύχομαι να έχεις το Πάσχα που η καρδιά σου ορίζει και να περάσεις πολύ όμορφα κοντά στους αγαπημένους σου!
    ΑΦιλάκια με πολύ Αγάπη! <3

    • mariakat

      Γλυκειά μου Στεφανία συμφωνώ απολυτα!!! Σε γλυκοφιλώ :*

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail to someonePrint this page

Show Buttons
Hide Buttons