Ότι Ονειρευόμαστε είμαστε....

Η ζωή συνεχίζεται……….

Posted on

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail to someonePrint this page

schoolΚαλησπέρα και πάλι από την «πνιγμένη» blogger-φίλη σας!!!
Οι πιεστικοί ρυθμοί καλά κρατούν και η αλήθεια είναι ότι με έχει πάρει λίγο από κάτω και δεν πρέπει!Πρέπει;; ΔΕΝ πρέπει!!!Αλλά είναι φορές που δεν μπορώ να διαχειριστώ κάποια πράγματα όσο αυτονόητα κι αν μου φαίνονται! Δεν είναι ότι με τρομάζουν οι νέες ευθύνες και η μπόλικη δουλειά. Είναι ίσως ότι συνέπεσε με το μεταπτυχιακό μου και το άγχος πυροδότησε μια σειρά από μικρές μικρές εκρήξεις απωθημένων και ανασφαλειών μέσα μου και με έβαλε σε μια διαδικασία αναμέτρησης με τον ίδιο μου τον εαυτό! Με έχει αγχώσει το γεγονός ότι αντιμετωπίζω καθημερινά πολλά καινούρια πράγματα, κι ενώ μου αρέσει να μαθαίνω, όταν πρέπει να τα εφαρμόσω ακόμα τα βρίσκω σκούρα. Καλή και η θεωρία αλλά η πράξη…. πακέτο!

Είναι επίσης ότι ο χρόνος μου είναι πια πολύ περιορισμένος και δεν έχω πλέον και το κουράγιο να κάνω πράγματα που αγαπώ. Έτσι έχω εγκαταλείψει και το blog μου καθώς πρέπει να δώσω το περισσότερο βάρος στο MaKaZine . Προσπαθώ να βάλω σε μια σειρά τον χρόνο μου αλλά πλέον σκέφτομαι ότι για το μεταπτυχιακό, για τα μαθήματα τουλάχιστον έχει μείνει ενάμισης μήνας ακόμα, καθώς αμέσως μετά τις γιορτές δίνω και μετά τελειώνω. Θέλω να πιστεύω ότι θα τα περάσω τα ρημάδια. Βέβαια ακολουθεί η πτυχιακή μου που απότι καταλαβαινω έχει μπόλικη δουλίτσα, αλλά τουλάχιστον δεν θα έχω το εβδομαδιαίο πακέτο με το διάβασμα και τα μαθήματα.

Πρόσφατα, μια εφαρμογή πού έχω στο κινητό μου με διάφορα όμορφα λόγια, με έκανε να συνειδητοποιήσω και μια παγίδα στην οποία νομίζω ότι λίγο πολύ πέφτουμε όλοι. Λέει λοιπόν το «λόγιο»:
1478891766034Κάποιες φορές πρέπει να αποδεχθείς το γεγονός, πως ορισμένα πράγματα δεν θα γίνουν ξανά όπως πρώτα. Η ζωή συνεχίζεται.
Εκεί όντως συνειδητοποίησα ότι, και λογικό είναι με τις δύσκολες εποχές που διανύουμε, όλοι μπαίνουμε σε ένα «τριπάκι» να συγκρίνουμε τη ζωή μας με το πως ήταν στο παρελθόν. Θυμόμαστε τις καλές στιγμές, το πόσο διαφορετικά ήταν τα πράγματα από κάθε άποψη, και πολλές φορές αυτό μας θλίβει, μας προκαλεί άγχος, νοσταλγία και στενοχώρια. Το ξέρω γιατί το κάνω κι εγώ.

Βγαίνει όμως κάτι με αυτό; Όχι. Όπως λέει και η εικόνα, η ζωή συνεχίζεται… τα πράγματα αλλάζουν και όχι πάντα προς το καλύτερο όμως αντί να πιανόμαστε και να κολλάμε στο παρελθόν, μήπως πρέπει να βρούμε τρόπους να ζήσουμε το παρόν; Με όσα έχουμε, με ότι έχουμε. Η καθημερινότητά μας έχει αλλάξει πολύ, δεν αντιλέγω, το βλέπω κι από τον εαυτό μου. Μου λείπει ο ελεύθερος χρόνος, μου λείπει που μπορούσα να βλέπω τους φίλους μου όποτε γουστάραμε, ενώ τώρα οι ρυθμοί της δουλειάς και των ζωών μας, μας περιορίζουν πολύ, μου λείπει που είχα τη διάθεση αλλά και την οικονομική ευχέρεια να γυρίζω από μαγαζί σε μαγαζί και άλλα πολλά.

smilies-1731855_1920Πρέπει όμως να εστιάσω σε αυτά που έχω. Καταρχήν είμαι καλά. Κι εγώ και οι άνθρωποι που αγαπάω. Κατά δεύτερον έχω στέγη, φαγητό και μια δουλειά. Μια καινούρια δουλειά που κάνω αυτό που μου αρέσει και αγαπάω, σε ένα πολύ πολύ καλό περιβάλλον. Πλούσια δεν είμαι, και ίσως και να μην γίνω ποτέ, μπορώ όμως τουλάχιστον προς το παρόν να έχω μια αξιοπρεπή ζωή ή μάλλον μια καλύτερη ζωή από κάποιους άλλους. Δεν γυρίζω από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Έχω πολλούς φίλους που αγαπάω και με αγαπούν, που μπορώ να μιλήσω, να γελάσω, να κλάψω, να ξεσπάσω χωρίς να φοβάμαι να είμαι ο εαυτός μου. Έχω μια οικογένεια που λατρεύω και μπορώ να στηριχτώ και άλλα πολλά. Πάρα πολλά.  Αν μου αρκούν; Λοιπόν, καταρχήν Ναι θα ήθελα κι άλλα. Θα ήθελα σίγουρα να είμαι πιο καλά οικονομικά και να μπορώ να κάνω πολλά ταξίδια, θα ήθελα να έχω έναν σύντροφο και γιατί όχι, τη δική μου οικογένεια, θα ήθελα να έχω στρωθεί να γράψω το δικό μου βιβλίο, (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ) , θα ήθελα όλα τα προβλήματα υγείας να εξαφανιστούν, να σταματήσω να πονάω χωρίς λόγο, να σταματήσω να κλαίω χωρίς λόγο. Αλλά στην τελική… δεν βαριέσαι… Ας κοιτάξουμε αυτά που έχουμε, και που άλλοι θα ήθελαν σίγουρα να έχουν στη θέση μας και ας νιώσουμε ευλογημένοι. Γιατί μόνο αναγνωρίζοντας τι έχουμε μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά και να νιώσουμε καλύτερα.

Ναι τα πράγματα δεν είναι όπως ήταν, και ίσως να μην γίνουν ποτέ. Αλλά ακόμα κι αν νιώθουμε ότι βρισκόμαστε σε τέλμα, ακόμα κι αν νιώθουμε ότι πιάνουμε πάτο, όσο η ζωή συνεχίζεται τίποτα δεν έχει τελειώσει. Όταν νιώθω ότι έχω πιάσει πάτο, προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι … ρόδα είναι… θα γυρίσει. Όχι δεν τα καταφέρνω πάντα, ειδικά αυτή τη περίοδο, και ίσως όλο αυτό το συναίσθημα εγκλωβισμού και απαισιοδοξίας, με έκανε να γράψω όλο αυτό, τύπου: τα λέω μπας και τ’ακούσω 😛 . Η ζωή συνεχίζεται λοιπόν και πρέπει, όσο κι αν μας φαίνεται δύσκολο κι αδύνατο να προσπαθήσουμε να ζήσουμε… όσο καλύτερα μπορούμε, διότι ο χρόνος πίσω δεν γυρνά.

sheep-1644147_1280Κλείνοντας σας αφιερώνω ένα τετράστιχο που μου αρέσει να ψιθυρίζω όταν δεν νιώθω καλά, από το αγαπημένο κομμάτι του Νίκου Πορτοκάλογλου: «Ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό»

«Όλα θα αλλάξουνε ξανά
και θα κερδίσεις τη ζαριά
με τη σειρά σου.
Μια ρόδα είναι και γυρνά
και ξαναπαίρνουνε φωτιά τα όνειρά σου.»

Μην μασάτε λοιπόν…
Η ζωή… συνεχίζεται

Καλό βράδυ και να περάσετε όλοι
Ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο!

 

Εδώ μπορείτε να μου αφήσετε το σχόλιό σας....

Σχόλια...

  • me (maria)

    «Ας κοιτάξουμε αυτά που έχουμε, και που άλλοι θα ήθελαν σίγουρα να έχουν στη θέση μας και ας νιώσουμε ευλογημένοι. Γιατί μόνο αναγνωρίζοντας τι έχουμε μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά και να νιώσουμε καλύτερα.»
    Αυτό ακριβώς!!
    Το ξαναγράφω, ή έστω το κάνω κόπι πέιστ, για να μην το ξεχνάμε!
    Φιλιά πολλά!!

    • mariakat80

      :* Σε ευχαριστώ για το περασμά σου Μαρία μου

  • Αρτίστα του βωβού

    Να τη βγάλεις την εφαρμογή!

    Κάτι τέτοια έγραφε κι η Σύλβια Πλαθ, του τύπου «Αυτό που θέλω πίσω είναι αυτό που ήμουν» και είδες τι έπαθε!
    Καλό Σαββατοκύριακο Μαρία Κατ!

    • mariakat80

      Απλα δεν υπαρχεις!!!! εκλαψα!
      Φιλάκια πολλά τρελό αρτιστάκι

  • ainafetst .

    Εσύ γράφεις:
    «Γιατί μόνο αναγνωρίζοντας τι έχουμε μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά και να νιώσουμε καλύτερα»…
    Και ξέρω πολύ καλά πως ότι γράφεις το έχεις κάνει κτήμα σου, δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς!
    Καλή δύναμη και καλή συνέχεια!

    ΑΦιλάκια με μια μεγάλη αγκαλιά! 🙂

    • mariakat80

      Αγαπημένη μου Στεφανία, πάντα με την καλή κουβέντα στο στομα 🙂
      Σε ευχαριστώ πολύ:*

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail to someonePrint this page

Ρίξτε μια ματιά κι εδώ

Show Buttons
Hide Buttons