Ότι Ονειρευόμαστε είμαστε....

Ένας διάλογος με τον ………. Ρούντολφ!!!!!

Posted on

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail to someonePrint this page

348207982_1b5844a5a2-«Ρούντολφ το ελαφάκι… με καρδούλα ταπεινήηηηηηηηη σαν πεφτει το βραδάκι… εχει μυτη φωτεινήηηη»
-«Μαρία….?? εεε Μαρια»
Στο άκουσμα του ονόματός μου σήκωσα το κεφάλι μου από τον υπολογιστή που δούλευα υπό την συντροφιά Χριστουγεννιάτικων μελωδιών, και κοίταξα τριγύρω… προσπαθώντας να καταλάβω ποιος μου μιλά… αφού στο σπίτι βρισκόμουν ολομόναχη!»Ιδέα μου ….» σκέφτηκα και έσκυψα πάλι πάνω από τον κώδικά μου… «Που να σφίξουν τα κρύα»
-«Εεεεεε εδω!!!» ακούστηκε πάλι η περίεργη φωνή κι εδώ «τα χρειάστηκα» πραγματικά… Σηκώθηκα όρθια περπάτησα προς τη μέση του σαλονιού και προσπάθησα να αφουγκραστώ από που ερχόταν… μήπως είχα αφήσει κανένα τηλέφωνο ανοιχτό; Έλεγξα τις δυο συσκευές, του σταθερού και του κινητού, έλεγξα στον υπολογιστή μου μήπως ειχα απαντήσει καμια κληση στο skype από λάθος… τίποτα. Όλα κλειστά!!!!
-«Ουφ…. καλεεεε!! Εδώ κοιτα… τσάμπα στόλισες;»
Γύρισα έντρομη το κεφάλι μου προς το … Χριστουγεννιάτικο Δέντρο και αντιλήφθηκα ότι … η φωνή, προερχόταν από έναν μικρό λούτρινο Ρούντολφ που μου μιλούσε….
-«Χριστέ μου…»σκέφτομαι… «αυτό το τσάι που έφερα από την Κωνσταντινούπολη … μάλλον κάτι εχει μεσα… δεν εξηγείται αλλιώς» Πλησίασα το τραπεζάκι κι έκανα να πάρω την Χριστουγεννιάτικη κούπα μου, προκειμένου να χύσω το……… ένοχο αφέψημα στο νεροχύτη.
-«Μα καλά που πας;» ακουστηκε η φωνή «Κάτσε να τα πουμε λίγο»
-«Δεν εχω τρελλαθεί τόσο πολύ ακόμα ώστε να κάνω διάλογο και με ένα Χριστουγεννιάτικο παιχνίδι» έβαλα τα χέρια στη μέση και γύρισα προς το μέρος του»
-«Χα! Να που το κάνεις ομως!!!!» με ειρωνεύτηκε κιολας!!!!
Σάστισα… δεν μπορεί… κατι δεν παει καλά.. κάτι δεν πάει ΚΑΘΟΛΟΥ καλά!!!! Βρε μπας και κοιμάμαι;
Άρχισα να τσιμπιέμαι παντου, στα χέρια, στα πόδια, στη κοιλιά!
-«Καλά καλά χαλάρωσε. Φτάνει! Μην ξεχνάς οτι μελανιάζεις εύκολα!!! Θες να περάσεις τα Χριστούγεννα καταμέλανη?Δεν βλέπεις όνειρο!!!!!»
-«Καλά κι εσύ που το ξέρεις οτι μελανιάζω εύκολα?? Στο είπε ο Αη Βασίλης?»
-«Ουφ… μάλλον έχεις ξεχάσει από πότε με βάζεις κάτω από το Δέντρο σου!!»
Προσπάθησα να θυμηθώ και χαμογέλασα! Τον Ρούντολφ, μου τον είχε αγοράσει η μαμά από κάποιο μαγαζί με Χριστουγεννιάτικα όταν ήμουν μόλις 5. Από τότε δεν παρέλειψα ποτέ να τον βάζω κάτω από κάθε Χριστουγεννιάτικο Δέντρο, σχεδόν 30 χρόνια. Ο Ρούντολφ μου, είχε ζήσει τοσα πολλά στο σπίτι μας , ειχε δει τόσα πολλά που μάλλον με ήξερε πια απ’έξω και ανακατωτά»
-«Τώρα πραγματικά νιώθω οτι οντως αρχίζω να τρελαίνομαι αλλά…. σοβαρά θα κάνω διάλογο μαζί σου?»
-«Ελα μωρε !! Βάλε λίγη φαντασία! Να κάθισε εδω στην πολυθρόνα μπροστά απο το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο! Φέρε και την κουπα σου να τα πουμε!!
-«Δεν πίνω αλλο από αυτό το πράγμα! Μάλλον αυτό κάτι…κάτι μου κάνει ! Δεν εξηγειται αλλιως!»
-«Τίποτα δεν σου κάνει!Βάλε Φαντασία λέμε»
-«Ε βαζω…. για να μιλαω με ενα λουτρινο προφανώς και βαζω! Αλλα ποση πια?»
-«Μπα! Σου τελείωσε η Φαντασία?Ξέχασες πόση είχες όταν ήσουν πιτσιρίκι?»
«Είχα… πάει… τελειωσε»
-«Οχι δεν τελειωσε… υπαρχει ακόμα μέσα σου. Δεν θα σε ξεχάσω μικρούλα , που μόλις η μαμά σου τελείωνε το3119341405_88edcfae42 στόλισμα… ξάπλωνες φαρδιά πλατιά κατω από το δέντρο, μπροστά απο την μικρή ασπρη φάτνη απο αφρολέξ… κι εφτιαχνες ιστορίες, μονο με δυο πορσελάνινα αγγελάκια, που έπαιζαν την Αγια Νύχτα, και δυο ζωάκια-κεράκια (το ένα γουρουνάκι αν θυμάμαι καλά)…
-«Καλά που τα θυμηθηκες αυτα;;;Να σου πω την αλήθεια μου τα νοσταλγώ που και που»
-«Ε κάπου θα τα χει βαλει η μαμα σου… ψάξε και βρες τα»
-«Η μαμά μου; να εχει κρατήσει «παλιοπράγματα» μιας 25ετίας;;;Ε δεν μιλάς σοβαρά! Πόσο λίγο μπορεί να την ξέρεις???»
-«Εμένα με κράτησε ομως!!!!!»
-«Πράγματι….καλά μην της το πεις γιατί δεν σε βλέπω καλα!!!!»
-«Εεεεεεεεεεεε… με τρομάζεις»
-«Ελα μωρε πλάκα κάνω!!!!Για πες… τι άλλο θυμάσαι?»
-«Σε θυμάμαι στο Νηπιαγωγείο που καμάρωνες με την ασπρη στολή και τα φτερά»
-«Πωπω ναι!!! Μας είχαν ντύσει όλους και ειχα ντυθεί Αγγελάκι και μάλιστα θυμάμαι και λίγο από το ποιήμα μου»
-«Το θυμασαι?»
-«Κατσε κατσε να δεις………. Ελεγε το εξής: Ελάτε παιδάκια παιδάκια καλά……..»
….παύση
-«Αυτό θυμάσαι όλο κι όλο?»
-«Μήπως θες να σου θυμισω ποσα χρόνια εχουν περάσει;»
-«Οχι ευχαριστώ… να σαι καλα!»
-«Χμμμ κατσε θα το googlάρω»
-«Τι θα το κάνεις;… Θα πονεσει?»
-«Σταματα μωρε… περίμενε θα δεις!!»
Αρπαξα το χιλιοταλαιπωρημένο τάμπλετ μου και άνοιξα στην σελίδα της γνωστής μηχανής αναζήτησης και πληκτρολόγησα: «Ελάτε παιδάκια ποιήμα». Προς μεγάλη μου χαρά, το πρώτο κι όλας αποτέλεσμα μου έφερε στη μνήμη μου το ποιηματάκι που είχα απαγγείλει στο νηπιαγωγείο, και ξεκίνησα να το διαβάζω:
-Ελάτε παιδάκια παιδάκια καλά
κοντά σε μια φάτνη στην άγια σπηλιά
και δείτε τι στέλνει μια τέτοια βραδιά
ο Πλάστης μ’ αγάπη σε μας τα παιδιά.

Γεννιέτ’ ο Χριστούλης χαρείτε παιδιά
Χαρίστε μ’ αγάπη σ’ αυτόν την καρδιά
μικροί και μεγάλοι στη φάτνη κινούν
κι εκεί το μικρούλη Χριστό προσκυνούν.»

6670688609_f02d68c377-«Μπράβο αυτό!!!Το χες τραγουδησει καμια 10αριά φορες μεχρι να το μάθεις.Και μετα σ’εβαζε ο καθενας από το σόι σου που ερχοταν να το πεις και αν το ξαναπεις. Ετσι το εμαθα κι εγώ.»
-«Πωπω… έχω ακόμα εικόνες από την γιορτή στο νηπιαγωγείο. Προσπαθώ να θυμηθώ και το δώρο μου…. κάποιο παιχνίδι ήταν!»
-«Τη νηπιαγωγό σου τη θυμάσαι?»
-«Τη θυμάμαι που να μην τη θυμόμουν!»
-«Πολύ αγαπη βλεπω.. πρόσεξε μη δαγκώσεις τη γλώσσα σου»
-«Μα αυτή δεν ήταν νηπιαγωγός… η Κρουέλα ντε Βιλ ηταν που αντί για κουτάβια είχε παιδια!!!!Αμφιβάλλω αν ειχε πάρει πτυχίο νηπιαγωγου αυτή! Κομπογιανίτισσα ήταν σίγουρα»
-«Ο Χριστός και η Παναγία χρονιάρες μερες!!!Αλλαγή θέματος! Ποιο είναι το πρώτο δώρο Αη Βασίλη που θυμάσαι;»
-«Χμμμμμμμμμμμμ……. αααααααα η μπιμπιμπό μπαλαρίνα!!!!»
-«… χριστε μου ποσο αταίριαστο δωρο για σενα!!! πως σου ρθε;»
-«Αγαπημένε μου Ρουντολφ… 6 χρονών ήμουν έλεος!!!!δεν υπήρχαν iphone τότε!!!!»
-«Ναι αλλα και παλι κατι με μπαταρίες ζήτησες!!»
-«Πράγματι, σφήνωνα την κουκλα στη βαση της πάταγα κάτι κουμπιά …κι εκανε πιρουέτες! Τι χαζό που ημουν τελικά!!!! και καμάρωνα και  σαν γύφτικο σκερπάνι!!!!»

-«χχααχαχαχαχχχα ! Η αυτογνωσία σου με εντυπωσιάζει!»

-«Χα χα χα! Αστείο!Γελάσαμε! Τι αλλο θυμασαι απο τα Χριστούγεννα των περασμένων ετών;»

-«Παιδια… πολλά παιδια! Το σπίτι σου ηταν πάντα γεμάτο πιτσιρίκια, και χαρουμενες φωνές. ΑΚομα και τις πιο δυσκολες ώρες»

-«Ισχύει! Πιστευω πως αν δεν υπηρχαν ολοι αυτοι οι φίλοι… και όλη αυτή η πιτσιρικαρία….. δεν ξέρω πως θα κρατούσαμε γερά όλες τις άσχημες μέρες»

-«Πότε ήταν τα πιο άσχημα Χριστούγεννα για εσένα?»

-«Χμμμμ εχω περάσει πολύ δύσκολες γιορτές…. Χριστούγεννα με γυψο, Χριστούγεννα με σίδερα στα πόδια, Χριστούγεννα στο νοσοκομείο…. αλλά και τοτε οπως σου είπα, είχα δίπλα μου ανθρώπους να με κάνουν να χαμογελάω και να ξεχνιέμαι! ΑΚομα και στο νοσοκομείο ανήμερα τα Χριστούγεννα είχα παρέα! Αναμφισβήτητα όμως… η πιο δυσκολη χρονιά, τα πιο απαίσια Χριστούγεννα ήταν η χρονιά που χάσαμε τη θεία.Τίποτα δεν μπορούσε να απαλύνει τον πόνο.. τίποτα να αναπληρώσει το κενό…»

-«Έλα τώρα… μη δακρύζεις…. πέρασαν αυτά….»

-«Σωστά… ειναι που… τίποτα πια δεν θυμίζει τα Χριστούγεννα των παιδικών μου χρονων… πάει η ανεμελιά, πάει η αίσθηση των Χριστουγέννων που πλανιόταν στον αέρα, γεμάτη αρώματα κανέλας και βουτύρου από τα γλυκά που έφτιαχναν η μαμά και η θεία Αντωνία»

11460526223_47f852cf0c-«Τι σου λείπει περισσότερο?»

-«Το οτι μαζευόμασταν όλοι μαζί. Ακομα και τις άσχημες στιγμές, βρίσκαμε τον τρόπο να γελάσουμε, ο καθένας από εμάς έβαζε για λίγο τη λύπη του στην άκρη, και προσπαθουσε όσο το δυνατόν να διασκεδάσει. Για εμάς τα παιδιά ηταν πιο ευκολο, ηταν ολα πιο ξένοιαστα,και η μεγαλύτερη αγωνία μας ήταν τι δώρο θα μας φέρει ο Αη Βασιλης, και ποιος θα νικήσει στα επιτραπέζια και στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Μου λείπουν οι χαρούμενες στιγμές με τα παιδιά της θείας Αντωνίας και της Μαρίας, τα γελια, τα παιχνίδια…ακόμα και οι γκρίνιες και οι καυγάδες! Μεγαλώνοντας όμως και βιώνοντας περισσότερες δύσκολες καταστάσεις με διαφορετική ματιά, αντιλαμβάνομαι ποσο μεγάλο ηταν το φορτίο που κουβαλούσαν οι δικοί μας. Παρολα αυτα κατάφεραν να μας δημιουργήσουν ευτυχισμένες Χριστουγεννιάτικες (και οχι μόνο) αναμνήσεις. Χρειάζετα μεγάλη δύναμη όλο αυτό!»

-«Αν σου δινόταν η ευκαιρία να κάνεις φέτος ΟΤΙ θέλεις…. και ΟΠΩΣ το θελεις…. τι θα ήθελες?»

-«Δυο πραγματα

α)θα κανόνιζα ένα Χριστουγεννιάτικο τραπέζι με όλα τα πρόσωπα των παιδικών μου χρόνων…. και τις οικογένειες τους εννοειται…για να αναβιώσω όλες τις αναμνήσεις …. γιατί με εκείνους νιώθω πιο οικεία και πιο οικογενειακά… παρολο που λόγω διαφόρων περιστάσεων έχουμε χρόνια να περάσουμε τις γιορτές μαζί. Και αντιλαμβάνομαι την διαφορετικότητα στο περασμα των χρόνων… αλλα αδιαφορώ.. θα ήθελα μια μερα οπως τότε…

β)θα ζητουσα να επιστρέψουν εστω για μια μερα… όλοι οσοι εχουν φύγει απο διπλα μας…. όπως είπε ο φίλος μου ο Άκης, εστω για μια μερα… να φαμε ολοι μαζί και μετά ας γυρίσουν πίσω….»

-«Όμορφες σκέψεις….»

-«…αλλά ανέφικτες»

-«.. ίσως… αλλα , εστω στο μυαλό σου προσπάθησε να διατηρήσεις την εικόνα που φαντάζεσαι…ζωντανή….. «

-«αυτό θα κάνω» χαμογέλασα….

-«Τι νιώθεις για τις φετινές γιορτές»

7055709235_59b13368dd-«Να σου πω την αληθεια; Αναγνωρίζω οτι τα πραγματα εχουν δυσκολέψει πολύ για όλους. Υπάρχει μια μαυρίλα, μια μουντάδα, μια απόγνωση… ενας φοβος, μια ανασφάλεια, μια αβεβαιότητα. Και κάθε μερα που περναει παρακαλαμε να ειμαστε απλα καλα. Ξέρεις ομως τι αισθανομαι αυτή τη στιγμή;Ευγνωμοσυνη!Τουλάχιστον μεχρι αυτή τη στιγμή που μιλαμε…. Ευγνωμοσύνη γιατί οι δικοι μου άνθρωποι είναι γεροί και καλά, γιατί είχα την δυνατότητα να στολίσω και φέτος το δέντρο μου , να φτιαξω και φέτος τα γλυκά μου. Και γιατί αυτό το βάρος που είχα πέρσυ στην ψυχή μου, έχει μειωθεί αισθητά, ναι υπαρχει, αλλά εχει μειωθεί. Και γιατί μπορω… ακόμα τουλάχιστον… να κάνω σχέδια και όνειρα για να βελτιώσω τη ζωή μου, τουλαχιστον στα πραγματα που μπορώ η ίδια να έχω τον έλεγχο στα χέρια μου.»

-«Και τι δώρο θες από τον Αη Βασίλη για φετος?»

-«Α οχι πολλά πραγματα…. ενα iphone 6, ένα Ipad, έναν υπολογιστή apple, χμμμ κατσε κατσε»

-«Ωχ θεε μου το καταναλωτικό σου όργιο μου κατέστρεψε όλη την ισορροπημένη και ομορφη εικονα που δημιουργησα για σενα μετα από όλα όσα συζητησαμε»

-«Αααααα ακου να σου πω!!!! εσενα δουλεια σου δεν ειναι να με κατακρίνεις!!! ειναι να τα μεταφέρεις στον Αγιο Βασιλη!!!!!Εντάξει???»

-«Τα θες τυλιγμένα η ετσι;»

-«Και σε μια τζαμποσακουλα δεν θα με χαλούσαν!!!!»

-«Να σου πω.. .κανε τωρα μια ωραία ευχουλα να κλεισουμε αυτή τη συζήτηση γιατί αρχιζει να με πιανει  μια ημικρανία»

-«Το jet lang φταιει!»

-«Η πολυλογία σου φταίει! τελείωνε!!!»

3070461088_1e31c374fa-«Ωραια λοιπον (απο πότε ο Ρουντολφ ειναι τοσο γκρινιάρης? Με καρδουλα ταπεινή λεει το τραγουδάκι!!!)… ευχομαι σε ολο το κοσμο …. πρωτα πρώτα υγεία….ευτυχία, χαρά αγάπη και πολλά πολλά πολλά χαμόγελα!!!Θα ευχομουν και αναπτυξη αλλα θα μας τη φερει ο Φανταστικός μας Πρωθυπουργός»

-«Επρεπε να μου το χαλάσεις ε? δεν γινοταν!!!!Για εσένα προσωπικά τι ευχεσαι; (ΚΑΙ ΜΗΝ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΑΛΙ ΟΛΟ ΤΟ ΤΖΕΤΖΕΡΛΟ-που λεει και η μαμά σου- ΤΗΣ APPLE ΓΙΑΤΙ Η ΜΥΤΗ ΜΟΥ ΗΔΗ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΚΡΑΝΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΒΟΣΒΗΝΕΙ»

-«χχαχαχαχαχ μ’εμαθες πια!ωραια ευχομαι να εχω να φτιαξω ΠΟΛΛΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΣ σελιδες φέτος! Να καταφέρω να στήσω επιτελους το μπλογκ μου…. να αρχισω να ξαναδιαβαζω βιβλία, αλλα το βασικοτερο… κάθε μερα που περνάει, να ξέρω οτι ολοι οσοι αγαπαω ειναι καλα…. οσο το εχω αυτό… μπορω να κανω τα παντα»

-«Επιτελους σοβάρεψες! Δεν πας να κανεις καμια δουλειά τωρα?»

-«Επιτελους… δεν πας στον Αγιο να του μεταφέρεις όλα οσα σου ειπα?»

-«Εννοια σου και τα ακουσε» διέκρινα ενα χαμόγελο στα χείλη του Ρουντολφ μου και ξαφνικά ένιωσα μια ζεστασιά να με τυλίγει. Τον πήρα αγκαλια στα χερια μου, έγειρα το κεφαλι μου πίσω στην πολυθρονα,  εκλεισα τα μάτια μου, και με πήρε ο υπνος….. λίγη ώρα αργότερα ξύπνησα, και δεν μπορεσα ποτέ να καταλάβω αν όλα οσα έζησα ήταν όνειρο η πραγματικότητα αλλά δεν με ενδιέφερε. Ηταν σαν να έκανα ένα διαλογο με τον εαυτό μου….. μια εσωτερική ανασκόπηση….

 

Αν θελετε γραψτε κι εσεις στα ιστολόγια σας έναν (πιο συντομο φανταζομαι  οτι θα θέλετε όχι ολο αυτό το παραλληρημα :P) διάλογο είτε με τον ρουντολφ… είτε με τον Αγιο Βασιλη, είτε με κάποιο παιχνίδι καποιο στολίδι, ή οτι λαχταρά η ψυχή σας!!!! Προσκαλώ εγώ καποια ιστολόγια αλλα χαρα μου θα ήταν να δω όσο περισσότερους από εσάς να συμμετεχετε 🙂

Οσοι συμμετέχετε αφήστε μου σε σχόλιο το blog σας 🙂 

Προσκαλώ λοιπόν :

http://positive-thinking-greece.blogspot.gr/

http://pepperychaos.blogspot.gr/

http://myverysecretrefuge.blogspot.gr/

http://ekfrastite.blogspot.gr/

http://katkag.blogspot.gr/

http://www.syllegw-stigmes.gr/

http://xristin125.blogspot.gr/

http://roula-the-cat.blogspot.gr/

http://princess-airis.blogspot.gr/

Καίτη Γαρμπή – Ρούντολφ το ελαφάκι // Kaiti Garbi – Rudolph the red nosed reindeer from Garbofans on Vimeo.

 

 

Υ.Γ: Ο Ρουντολφ μου ειναι ανύπαρκτος (είπαμε η μανα μου εχει πολύ καλές σχέσεις με τις σακούλες σκουπιδιών!) αλλα οι αναμνήσεις μου πραγματικές 🙂 
Καλές γιορτές σε όλους!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

Photos by Laenulfean, Glenn Waters ぐれんin Japan.,
Brian.Neudorff,TRF_Mr_Hyde,riptheskull,Strupey

Εδώ μπορείτε να μου αφήσετε το σχόλιό σας....

Σχόλια...

  • me (maria)

    Έτοιμος κι ο δικός μου διάλογος…στον αφήνω, μαζί με τις ευχές μου για όμορφες γιορτές!

    http://mytripssonblog.blogspot.gr/2014/12/blog-post_23.html

  • me (maria)

    Έτοιμος κι ο δικός μου διάλογος…στον αφήνω, μαζί με τις ευχές μου για όμορφες γιορτές!

    http://mytripssonblog.blogspot.gr/2014/12/blog-post_23.html

  • me (maria)

    Πόσα μπορείς τελικά να πεις, να ελπίσεις, να θυμηθείς μέσα από έναν φανταστικό (με κάθε έννοια) διάλογο Νομίζω πως θα γράψω κι εγώ έναν!!
    Έναν Ρούντολφ μου είχε χαρίσει η κόρη μου και είναι πολύ αγαπημένος!
    Βέβαια τον διάλογο δεν ξέρω με ποιον/τι θα τον κάνω…θα δούμε!
    Καλό Σαββατοκύριακο!

    • mariakat80

      Χαιρομαι που σου άρεσε Μαρία μου! Οταν τον γραψεις ενημερωσε με 😀
      Πιασε αλλον ταρανδο εσυ! χαχαχαχ

  • me (maria)

    Πόσα μπορείς τελικά να πεις, να ελπίσεις, να θυμηθείς μέσα από έναν φανταστικό (με κάθε έννοια) διάλογο Νομίζω πως θα γράψω κι εγώ έναν!!
    Έναν Ρούντολφ μου είχε χαρίσει η κόρη μου και είναι πολύ αγαπημένος!
    Βέβαια τον διάλογο δεν ξέρω με ποιον/τι θα τον κάνω…θα δούμε!
    Καλό Σαββατοκύριακο!

  • Η Blogger της Διπλανής Πόρτας

    Μαρία μου, τι ευφάνταστος διάλογος και τρυφερός. Μπράβο Μαρία μου. Έχουμε ανάγκη την τρυφερότητα και την παιδικότητα αυτές τις ημέρες! Θα συμμετέχω. Με τι κανείς δεν ξέρει (ούτε εγώ!), μα θα συμμετέχω!!!!
    Σε γλυκοφιλώ και σε ευχαριστώ για την πρόσκληση! 🙂

    • mariakat80

      Μαρινάκι μου χαιρομαι πολυ που σου αρεσε και χαιρομαι που επεστρεψες!!!! Περιμενω τον δικό σου διάλογο με χαρα 🙂
      Σε φιλώ πολύ :*

  • Η Blogger της Διπλανής Πόρτας

    Μαρία μου, τι ευφάνταστος διάλογος και τρυφερός. Μπράβο Μαρία μου. Έχουμε ανάγκη την τρυφερότητα και την παιδικότητα αυτές τις ημέρες! Θα συμμετέχω. Με τι κανείς δεν ξέρει (ούτε εγώ!), μα θα συμμετέχω!!!!
    Σε γλυκοφιλώ και σε ευχαριστώ για την πρόσκληση! 🙂

  • mariakat80

    Ηρθε κανονικά Αριστέα μου απλα επρεπε να κανω εγκριση. Χαιρομαι που σου αρεσε και παω τωρα να δω το δικο σου. Σε φιλω πολύ

  • mariakat80

    Ηρθε κανονικά Αριστέα μου απλα επρεπε να κανω εγκριση. Χαιρομαι που σου αρεσε και παω τωρα να δω το δικο σου. Σε φιλω πολύ

  • Αριστέα

    Είχα αφήσει σχόλιο, χάθηκε;
    Αριστέα

    • mariakat80

      Στις Παρ, 19 Δεκ 2014 στις 18:37 ο χρήστης Disqus έγραψε:

  • Αριστέα

    Είχα αφήσει σχόλιο, χάθηκε;
    Αριστέα

  • Αριστέα

    χεχε! Σκοπεύω κι εγώ να γράψω για τα παιδικά μου παιχνίδια. Μας έκανε πρόσκληση η Αλεξάνδρα από το Woman in blogs. Θα το κάνω λοιπόν 2 σε 1!
    Μαρία μου μπορεί να ήταν λιγάκι μεγάλο το κείμενο σου, το διάβασα όμως όλο γιατί ήταν πολύ τρυφερό και νοσταλγικό!
    Τα φιλιά μου♥

  • Αριστέα

    χεχε! Σκοπεύω κι εγώ να γράψω για τα παιδικά μου παιχνίδια. Μας έκανε πρόσκληση η Αλεξάνδρα από το Woman in blogs. Θα το κάνω λοιπόν 2 σε 1!
    Μαρία μου μπορεί να ήταν λιγάκι μεγάλο το κείμενο σου, το διάβασα όμως όλο γιατί ήταν πολύ τρυφερό και νοσταλγικό!
    Τα φιλιά μου♥

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail to someonePrint this page

Ρίξτε μια ματιά κι εδώ

Show Buttons
Hide Buttons