MyDreamland

Ότι ονειρευόμαστε … είμαστε!

Το μετά φοβάμαι….

Aimee Vogelsang

Δεν είναι μόνο οι 91 νεκροί που διαρκώς αυξάνονται που με τρομάζουν. Δεν είναι μόνο οι στάχτες  και τα αποκαΐδια που είναι τα μόνα που απέμειναν στις καμένες περιοχές. Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που έχασαν τις περιουσίες τους , τους κόπους τους, τα κατοικίδιά τους και ακόμα χειρότερα, τους δικούς τους ανθρώπους. Δεν είναι μόνο η μάνα που απέμεινε μόνη της αφού όλη της η οικογένεια ξεκληρίστηκε και καλείται να συνεχίσει τη ζωή της ερχόμενη αντιμέτωπη με μια σκληρή πραγματικότητα, που ούτε στους χειρότερους εφιάλτες της δεν φανταζόταν.Ούτε τα διδυμάκια που βρέθηκαν αγκαλιασμένα με την γιαγιά και τον παππού τους.  Δεν είναι μόνο ο πύρινος εφιάλτης που απειλεί τη χώρα μου κάθε καλοκαίρι, ούτε ο μηδαμινός εξοπλισμός και ή ανεπαρκής εκπαίδευση. Ούτε η έλλειψη συντονισμού και οργάνωσης που προκύπτει από τα παραπάνω. Δεν είναι μόνο αυτά που με φοβίζουν… 

Photo by Pixa Bay

Το μετά φοβάμαι… Το γεγονός ότι όχι μόνο δεν υπήρξε ΕΝΑΣ να ζητήσει μια συγνώμη από όλα τα θύματα των πυρκαγιών, παρά μόνο επιδιώκουν να ρίξουν χώμα στα μάτια του κόσμου με βλάσφημους ισχυρισμούς. Το γεγονός ότι αντί να καθίσουν κάτω όλοι μαζί να βρουν λύσεις, εξαπολύουν κατηγορίες ο ένας στον άλλον, κάτι που σημαίνει ότι στην επόμενη πύρινη λαίλαπα θα είμαστε πάλι απροετοίμαστοι.

Με τρομάζει επίσης ο κανιβαλισμός. Με τρομάζουν οι ξερόλες που έχουν άποψη για όλα. Με τρομάζουν εκείνοι του: «Εγώ θα έκανα αυτό». Τίποτα από αυτά που λες δεν θα έκανες αγαπητέ/ή αν βρισκόσουν στην κόλαση υπό τουλάχιστον 200 βαθμούς Κελσίου. Διότι εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτεσαι. Δεν μπορείς να σκεφτείς. Απλά πράττεις όπως εσύ νομίζεις καλύτερα. 

Με τρομάζει το γεγονός ότι καραδοκούσαν όλοι στα social media να δουν ποιος ανέβασε τι, προκειμένου να κράξουν και να κουνήσουν το δάχτυλο. 

Thomas Ehling

Με τρομάζεις εσύ που βρήκες ευκαιρία και πάτησες πάνω στον ξένο πόνο , προκειμένου να σκαρφιστείς μια ψεύτικη επιστολή στον Τσίπρα (ούτε καν σε όλες τις κυβερνήσεις) ενώ τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν απλά πολιτικά τερτίπια και τεχνάσματα. Με τρομάζει και το γεγονός ότι οι περισσότεροι έδωσαν βάση μόνο στο κείμενο, χωρίς να καθίσουν να σκεφτούν την ουσία. Ότι δηλαδή δεν υπήρχε περίπτωση ένας άνθρωπος που γύρισε από μια κηδεία, των νεκρών ΤΟΥ όπως τόνιζε, 2 ανήλικων παιδιών κι ενός νέου πατέρα, να καθίσει να γράψει την ίδια ή την επόμενη μέρα επιστολή στον Τσίπρα και μάλιστα ανώνυμη.  Κι ακόμα κι αν το κατάφερνε, εκείνος που πονούσε πραγματικά θα ήθελε να ακουστεί το όνομά του και δεν θα κρυβόταν πίσω από ένα ψευδώνυμο. Και για όσους αναρωτιούνται τι σημασία έχει από τη στιγμή που «γράφτηκαν όσα έπρεπε»  θα σας πω ότι ο σκοπός δεν αγιάζει πάντα τα μέσα. Πως υπάρχουν όρια σε όλα και πως ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έχει το δικαίωμα να οικειοποιείται και να καπηλεύεται ένα δράμα, μια τραγωδία… τον πόνο μιας οικογένειας. Όταν ένα οποιοδήποτε «μήνυμα» προέρχεται από κάτι τέτοιο .. χάνει την όποια αξία του. Τόσο απλά..

Πολύ περισσότερο από όλα όμως με τρομάζεις εσύ που βρήκες το κουράγιο να αναρτήσεις τα καμένα κορμάκια των παιδιών στο facebook κι εσύ που τα αναδημοσίευσες. Με τι ψυχή γαμώτο;;;; Με τι ψυχή βλέπεις κάτι τόσο βάρβαρο, τόσο τραγικό και μπόρεσες εκείνη τη στιγμή να το αναρτήσεις στο profile σου ή να πατήσεις το share! Γιατί; για τα like? Για τα 10 λεπτά δόξας στο προφίλ σου; Γιατί ; Γιατί να χρησιμοποιήσεις κάτι τέτοιο ακόμα κι αν πρόκειται για την επαγγελματική σου καριέρα;;; 

Με τρομάζει το πόσο ρηχοί, το πόσο πεζοί και κανίβαλοι έχουμε γίνει σε αυτήν την κοινωνία. Με τρομάζει το ότι απορροφούμε τα πάντα αφιλτράριστα. Με τρομάζει το ότι οι περισσότεροι δεν έχουν κριτική σκέψη.  Τέλος με τρομάζει ότι είμαστε μια χώρα, ένας λαός, μια κοινωνία… που ποτέ δεν μαθαίνει από τα λάθη της. Και σε κάθε τραγωδία απλά κάνουμε απολογισμούς… απολογισμούς χωρίς μέτρα όμως… και χωρίς καμιά προσπάθεια να μην ξανασυμβούν όλα αυτά. Και στα επόμενα θα είμαστε πάλι εδώ… να κλαίμε και να μετράμε πληγές…

Matt Howard

Το μετά φοβάμαι λοιπόν… το μετά….

Print Friendly, PDF & Email