MyDreamland

Ότι ονειρευόμαστε … είμαστε!

THE VERSATILE BLOGGER AWARD- Έχουμε βραβείο λοιπόν…

Οποία τιμή και οποία συγκίνησις!!! Δυο αγαπημένες bloggers μου απένειμαν το THE VERSATILE BLOGGER AWARD και ως κάθε σωστή βραβευμένη θα πρέπει να παραλάβω με σωστό τρόπο το βραβείο μου, να ευχαριστήσω, να βγάλω το λόγο μου κλπ κλπ κλπ. Καταρχήν να πω ότι τα βραβειάκια (αυτά που έχω πάρει χαμπάρι δλδ) μου τα έδωσαν η Μαρίνα από το Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή και η Άννα από το Ατενίζοντας  

Οι κανόνες του δρώμενου λοιπόν είναι οι εξής :

(αντιγράφω από την Αναστασία που τα έχει όμορφα, μεταφρασμένα και συνοπτικά και μου άρεσαν 😛 )

• Ευχαριστίες στον/στην μπλόγκερ που σου απένειμε το βραβείο. 
• Σύνδεσμος (link) στο ιστολόγιο του μπλόγκερ που σου απένειμε το βραβείο. 
• Επιλογή 15 ιστολογίων που ανακάλυψες πρόσφατα ή ακολουθείς τακτικά. 
• Γράψε 7 πράγματα για ‘σένα

Ξεκινώ:

Ευχαριστώ τη μαμά μου, το μπαμπά μου για την επιτυχία που δημιούργησαν (ναι εμένα…. μπορείτε να γελάσετε ελεύθερα), τους φίλους μου που είναι πάντα δίπλα μου και με στήριξαν σε αυτή τη βράβευση (δεν ξέρουν καν ότι κάτι πήρα, τι είναι, και γιατί το πήρα 😛 ) , τον κύριο δημιουργό του WordPress που μου έδωσε την ευκαιρία να δημιουργήσω αυτή την γωνιά και κυρίως την Μαρίνα και την Άννα για τα βραβειάκια που μου χάρισαν.(εδώ βγάζω το μαντίλι το μεταξωτό και σκουπίζω τα μάτια συγκινημένη)!

Simon Maage

Συνδέσμους στα links θα βρείτε πατώντας πάνω στα ονόματα των κοριτσιών!

 

Επειδή άργησα να απαντήσω και να κάνω αυτή την ανάρτηση είμαι σίγουρη ότι όλα τα ιστολόγια που παρακολουθώ έχουν λάβει βραβειάκι… οπότε δεν θα τσιγκουνευτώ…. θα δώσω βραβείο σε όλους. Έτσι όσοι έχετε έστω κι ένα σχόλιο μου …. έχετε και βραβείο της Καρδιάς μου (ναι είναι περασμένη και δύσκολη η ώρα για να κάνω λιστες 😛 ).

Annie Spratt

Πάμε τώρα να σας πω 7 πράγματα για μένα!

  1. Είμαι πραγματικά εξαρτημένη από τους ανθρώπους που αγαπάω. Τους γονείς μου, τους φίλους μου και κάποιους μετρημένους συγγενείς. Τους λατρεύω και ζω με την έννοια και το άγχος μην τους συμβεί κάτι. Ένας από τους λόγους που δεν έφυγα για το εξωτερικό μια περίοδο που με είχε πιάσει τάση φυγής, είναι αυτός ακριβώς. Ξέρω πως όσο και αν σε κάποια πράγματα η ζωή μου θα διευκολυνόταν … θα ένιωθα απόλυτη μοναξιά χωρίς όλους αυτούς. Και θα κατέληγα στην κατάθλιψη…. και δεν το θέλουμε καθόλου αυτό!
  2. Λατρεύω το γράψιμο από την δευτέρα δημοτικού.Μικρή, διάβαζα ότι εκθεσολόγιο κυκλοφορούσε στην αγορά, και όταν ήταν να γράψω μια έκθεση απλά έπαιρνα κομμάτια που είχα συγκρατήσει στο μυαλό μου από όλα όσα διάβαζα και έφτιαχνα την δική μου. Θυμάμαι ότι όλες οι εκθέσεις μου ήταν τοιχοκολλημένες και οι δάσκαλοι πάντα τις διάβαζαν στην τάξη. Θυμάμαι όμως και το θράσος μου όταν κάποια στιγμή ο δάσκαλος στη β δημοτικού, μας είχε διαβάσει μια άλλη έκθεση, και του λέω: «Κύριε εσείς δεν θα μας διαβάσετε τη δική σας;;; »
    Μου απαντάει ο άνθρωπος: Μα τώρα δεν σας τη διάβασα;
    Και του απάντησα: Αυτή δεν ήταν δική σας, ήταν από το τάδε εκθεσολόγιο!!!
    Κάγκελο ο δάσκαλος…και ευτυχώς αρκέστηκε να γελάει και δεν με έβαλε καμιά τιμωρία που τον έκανα ρόμπα 😛
  3. Πιστεύω πολύ εκεί Ψηλά και με όλη μου τη ψυχή. Αντιπαθώ όμως επί το πλείστον Παπάδες και όλο το σχετικό συφερτό. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι εκπρόσωποι μιας εκκλησίας που διδάσκει την αγάπη, καταριούνται και αφορίζουν κόσμο. (και όχι μόνο αυτό). Η πίστη μου βασίζεται σε δικές μου προσωπικές εμπειρίες κι όχι επειδή μου το έμαθαν η μαμά ή ο μπαμπάς. Μάλιστα μια περίοδο που ένα προσωπικό γεγονός , μια απώλεια, με συγκλόνισε τόσο που έχασα την πίστη μου σ’Εκείνον, κανένας από τους δυο γονείς μου δεν με πίεσε ποτέ να αλλάξω γνώμη. Το σεβάστηκαν απόλυτα. Δικές μου εμπειρίες με έκαναν να αλλάξω ρότα ξανά. Δεν πιστεύω στις υπερβολές και δεν είμαι θρησκόληπτη. Θέλω το κομποσχοίνι μου, θέλω την εικόνα μου και το φυλαχτό μου αλλά αηδιάζω όταν ακούω για «το βρασμένο κάστανο του Παϊσιου». Πιστεύω επίσης πολύ στο μεταφυσικό χωρίς να απορρίπτω τίποτα, και φοβάμαι πολύ την γλωσσοφάγια. Θεωρώ πως όλα έχουν τα όριά τους , σέβομαι απόλυτα όσους δεν πιστεύουν αλλά ΑΠΑΙΤΩ να σεβαστούν όλοι τα δικά μου πιστεύω.
  4. Μικρή δεν έτρωγα τίποτα! Τίποτα όμως… Τι τραβούσε η δόλια ή  μάνα μου και όλο το συγγενολόι και φίλοι για να φάω, τι βόλτες με πήγαιναν, σε τι κοτέτσια με κατεβαζαν, σε τι δρόμους με περιπατούσαν μπας και βάλω ένα δράμι πάνω μου. Τίποτα εγώ! Τώρα πλέον τρώω σχεδόν τα πάντα και μου αρέσει να δοκιμάζω καινούριες γεύσεις, απλά δεν μπορώ να φάω ποσότητα (καλά όχι πάντα 😛 ). Έχει μείνει όμως ψυχολογικό σε όλους και φυσικά ποτέ δεν περνάει ασχολίαστο! Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές με ενοχλεί πολύ που σχολιάζουν όλοι αν έφαγα και τι και πόσο, γιατί δεν πείθονται 😛 αλλά οκ… ξέρω πως το κάνουν από αγάπη και πως εγώ τους το προκάλεσα και προσπαθώ να μην εκνευρίζομαι ιδιαίτερα!χαχαχα

    Felix Russell-Saw
  5. Γενικά είμαι αρκετά υποχωρητική με τους ανθρώπους και δίνω πολλές ευκαιρίες αλλά αν μου στρίψει η βίδα τέλος!!!! Δεν συγχωρώ εύκολα. Δηλαδή και να πω ότι συγχωρώ, μέσα μου πάντα κρατάω επιφύλαξη για τον άλλον και τον κρατάω σε απόσταση. Σιχαίνομαι όσο τίποτα την αχαριστία, την θεωρώ έγκλημα και αμάρτημα. Σιχαίνομαι επίσης την κακία και την ζήλεια! Μου τη δίνει ο άλλος να με θεωρεί δεδομένη και να με περνάει για χαζή!!! Όταν αντιληφθώ κάτι τέτοιο έχω γίνει Λούης. Παρόλο όμως που έχω πληγωθεί από πολλούς, δεν σταματάω ποτέ να πιστεύω στη φιλία, και στον άνθρωπο. Γουστάρω τρελά να γνωρίζω νέο κόσμο, κι αν στους 10, μου βγουν 8 ηλίθιοι τουλάχιστον υπάρχουν αυτοί οι δύο που θα μείνουν στη ζωή μου και θα υπάρχει κάποιος λόγος που τους γνώρισα.
  6. Μικρή είχα μεγάλα επαγγελματικά όνειρα και φιλοδοξίες….. ήθελα το λοιπόν που λέτε να γίνω υπηρέτρια 😛 Μιλάμε για όνειρα !Και γιατί αυτό;;; γιατί έβλεπα την Μαντάμ Σουσού και είχα ταυτιστεί με την υπηρετριούλα της <3! Μετά για μια περίοδο ήθελα να γίνω γιατρός… λίγο μετά είχα αποφασίσει να γίνω δημοσιογράφος (μιλάμε για επαγγέλματα σχετικότατα μεταξύ τους). Όταν έδωσα εξετάσεις, δήλωσα ψυχολογία, πέρασα στη Θεσσαλονίκη, έχασα τη μεταγραφή μου που την δικαιούμουν βάση του νόμου!!!! (Ελλάς το μεγαλείο σου) Τελικά μπήκα στο Πολιτικό της Νομικής για να καταλήξω προγραμματίστρια!!!Άσχετο!!!! Κοκταίηλ αχταρμάς!!!!
  7. Το μικρόβιο της τεχνολογίας μπήκε μέσα μου σε πολύ μικρή ηλικία, παρακινούμενη από το μπαμπά μου (ο οποίος ουδεμία σχέση έχει με αυτήν). Πάντα μου έπαιρνε ηλεκτρονικά, (game boy κλπ) και μου έκανε δώρο σε ηλικία 8 ετών το πρώτο μου pc, ένα Atari από εκεινα που τα συνδέαμε στη τηλεόραση και είχαν παιχνίδια και προγράμματα σε κασέτες σαν της μουσικής. Ξεκίνησα τα πρώτα μου βήματα εκεί, προσπαθώντας να κάνω μικρά απλα προγραμματακια σε basic (Εκτος απο τα παιχνιδια που λύσσαγα), ενώ το πρώτο μεγάλο βήμα το έκανα ως φοιτήτρια, όταν αποφάσισα να κάνω μια μικρή ιστοσελίδα για την Καίτη που ξεκίνησα τότε να τη γνωρίζω. Από εκεί ξεκίνησα να ψάχνομαι στο web design, μετά πέρασα στο web development, κολλησα και voila!!!

Αυτά λοιπόν από εμένα για…. εμένα!!!! Ευχαριστώ για άλλη μια φορά τα κορίτσια για το βραβείο τους κι έχω να πω πως μου αρέσουν πολύ όλα αυτά τα bloggoδρώμενα που φέρνουν τους bloggers κοντά!!!

Να πω επίσης κλείνοντας ότι στην Online Ιστορία μας που βρίσκεται πλέον στο WattPad  υπάρχει δημοσιευμένη η εισαγωγή και τα δύο πρώτα επεισόδια!!!

Σας καληνυχτώ!!! Όνειρα γλυκά σε όλους!!!

xoxo

Print Friendly, PDF & Email