MyDreamland

Ότι ονειρευόμαστε … είμαστε!

Tv Series- Anne

Πάντα μου άρεσαν οι Τούρκικες σειρές, ενώ η πρώτη που είχα παρακολουθήσει ήταν το «Τα σύνορα της αγάπης» που μας ταξίδεψε στον έρωτα του Έλληνα Νίκου και της Τουρκάλας Ναζλί. Ήταν το πρώτο που είδα ολοκληρωμένο. Το είχα αγαπήσει γιατί μου άρεσε και το cast αλλά και η σκηνοθεσία, και φυσικά το «Ρωμαίος-Ιουλιέττα» στόρυ που τα δυο παιδιά δεν μπορούν να απολαύσουν την αγάπη τους λόγω των οικογένειών τους που η μία δεν καταδέχεται η κόρη τους παντρευτεί Έλληνα και τούμπαλιν.

Μετά παρακολούθησα και κάποια άλλα, τα οποία δυστυχώς δεν είδα ολοκληρωμένα, καθώς τηλεόραση δεν παρακολουθώ καθημερινά και τα websites των καναλιών δεν ανέβαζαν τα επεισόδια ολόκληρα. Παράλληλα, όσο κι αν μου άρεσαν οι Τούρκικες παραγωγές με είχε κουράσει λίγο αυτό το αγάπη-έρωτας-πάθος-εκδίκηση-φατρίες κλπ κλπ. Ήθελα κάτι διαφορετικό. Υπήρξαν μια δυο σειρές που μου το πρόσφεραν αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να τις παρακολουθήσω για τον λόγο που προανέφερα.

Μέχρι που ήρθε το Άννε, και με κέρδισε. Καταρχήν για καλή μου τύχη, το website του ANT1 έχει όλα τα επεισόδια της καταπληκτικής αυτής σειράς τα οποία είδα μονορούφι, καθώς είχε ήδη ξεκινήσει όταν το συνειδητοποίησα. Η περίληψη της σειράς σύμφωνα με την ιστοσελίδα του καναλιού:

Βραβευμένη με το ειδικό βραβείο στην κατηγορία «Ξένη σειρά», στο Διεθνές Φεστιβάλ Δράματος στο Τόκυο
Το 2017 το ΑΝΝΕ αναδείχτηκε η Νο1 δραματική σειρά της Τουρκίας, σπάζοντας κάθε ρεκόρ στις μετρήσεις τηλεθέασης .

Υπάρχουν τρεις κατηγορίες ανθρώπων στο κόσμο: οι γυναίκες, οι άντρες και οι ΜΑΝΕΣ!

Μια γυναίκα που δεν έπρεπε να γίνει ποτέ μάνα.
Μια μάνα που σκότωσε τον άντρα της και μπήκε φυλακή για να σώσει το παιδί της.
Μια υιοθετημένη νέα γυναίκα που μισεί τη βιολογική της μητέρα, γιατί πιστεύει ότι την εγκατέλειψε.
Ένα κακοποιημένο 5χρονο κοριτσάκι που η ζωή του πετιέται στα σκουπίδια, ψάχνει απεγνωσμένα τη μητρική αγάπη.
Η μικρή Μελέκ θα βρει στο πρόσωπο της δασκάλας της, Ζεινέπ, όσα η βιολογική της μητέρα ήταν ανίκανη να της δώσει. Η Ζεϊνέπ θα πάρει ένα τεράστιο ρίσκο για να σώσει το παιδί από την οικογένειά του. Στόχος της είναι να χαρίσει στο παιδί μια όμορφη ζωή. Σκηνοθετούν μαζί ένα ατύχημα. Όλοι νομίζουν ότι το παιδί πνίγηκε. Θα έρθουν στην Κωνσταντινούπολη και η Ζεϊνέπ θα την παρουσιάσει στη δική της οικογένειά, σαν κόρη της. Η μικρή Μελέκ έχει δικαίωμα πια στην ευτυχία.

Πόσο θα κρατήσει το όνειρο?
Τι θα συμβεί όταν η βιολογική της μητέρα ανακαλύψει ότι η κόρη της ζει?
Θα καταφέρει η Ζεϊνέπ να αλλάξει τη μοίρα της μικρής Μελέκ?

Από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω; Από την έντονη και δυνατή ιστορία που σε αγγίζει και σου προκαλεί δυνατά συναισθήματα, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που έκλαιγα με λυγμούς; Από την υπέρβαση των Τούρκων παραγωγών να παρουσιάσουν ένα θέμα ιδιαίτερο και ευαίσθητο, πόσο μάλλον για την δική τους κοινωνία; Από την υπέροχη σκηνοθεσία; Η τέλος από το ξεχωριστό cast που ήταν όλοι ένας κι ένας;;; Δεν υπήρξε ένας ηθοποιός που να μην μου άρεσε ή που να μην ταίριαζε στον ρόλο που του είχαν αναθέσει. Ξεχωριστή μνεία όμως θα κάνω αφενός στην μικρή Beren Goky που ενσάρκωσε την Μελέκ και αφετέρου στην υπέροχη Vahide Percin που είχε τον ρόλο της Γκιονούλ. Εξαιρετικές και οι δύο, απόλυτα προσαρμοσμένες στο ρόλο τους, με μια ιδιαίτερη εκφραστικότητα και ένα μοναδικό παίξιμο. Όπως είπα όμως ήταν όλοι ένας κι ένας και προσεκτικά επιλεγμένοι.

Δεν θα πω περισσότερα για όσους αποφασίσουν να το παρακολουθήσουν μέσα από την ιστοσελίδα του Αντέννα, θα πω μόνο ότι αυτή η σειρά ειναι μια από εκείνες που με καθήλωσαν πραγματικά. Έζησα την ιστορία, οι ηθοποιοί κατάφεραν να μου περάσουν τα συναισθήματά τους, έκλαψα, γέλασα, έβρισα και κυρίως προβληματίστηκα. Προβληματίστηκα γιατί ένα από τα σημαντικότερα θέματα που προβάλλει το «Anne» είναι η ενδοοικογενειακή βία. Ένα κοινωνικό ζήτημα που ταλανίζει όλες τις κοινωνίες σε όλο το κόσμο. Με προβλημάτισε η στάση της Σουλέ, της μητέρας της Μελέκ, που παρόλα όσα περνούσε δεν έπαιρνε την απόφαση να κόψει τους δεσμούς και να αλλάξει την κατάσταση της οικογένειάς της. Και πολύ περισσότερο με προβλημάτισε το γεγονός ότι αυτά συμβαίνουν. Παντού. Ακόμα και στη διπλανή πόρτα. Ακόμα και σε οικογένειες που ούτε μπορούμε να φανταστούμε. Γι’ αυτό θα πρέπει να ανοίξουμε λίγο τα μάτια μας και να απλώσουμε χείρα βοηθείας σε όλα αυτά τα θύματα. Να τους δείξουμε λίγο ενδιαφέρον, να δραστηριοποιηθούμε λίγο περισσότερο, να γίνουμε επιτέλους μια κοινωνία που αγκαλιάζει και όχι που κουνάει το δάχτυλο…. Γιατί όλοι θα μπορούσαμε να είμαστε στη θέση των ανθρώπων αυτών….

Περιμένω τις γνώμες και τις απόψεις όλων όσων το είδαν κι ελπίζω να παρακίνησα κι εσας που δεν το έχετε δει ακόμα 🙂

Cansu Dere(Ζεινέπ)
Cansu Dere(Ζεινέπ)
« 1 της 10 »

 

Print Friendly, PDF & Email