Ότι Ονειρευόμαστε είμαστε....

Γιατί μπορώ να ελπίζω ακόμα…

Posted on

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail to someonePrint this page

stressedΤις τελευταίες μέρες αμέσως μετά τη στιγμή που ξέσπασε όλος αυτός ο πολιτικός… χαλασμός, στο μυαλό μου κυριαρχούσε μια δίνη απαισιοδοξίας, φόβου, αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Έφυγα άρον-άρον από την Αθήνα για την Τρίπολη προκειμένου να είμαι μαζί με την οικογένειά μου ότι κι αν συμβεί.
Η κατάσταση που αντίκρυσα εδώ …. ήταν εκτός περιγραφής. Είχαμε όλοι φρικάρει και σαν να μην μας έφτανε αυτό, αφήσαμε τις πολιτικές διαφωνίες να δημιουργήσουν πρωτοφανείς εντάσεις αλλά και δικαιολογημένες. Όλοι φοβόμασταν, όλοι νιώθαμε ότι βρισκόμαστε πάνω από ένα χαλί μέχρι που αν κάποιος το τραβήξει θα πέσουμε όλοι μαζί σε μια τρύπα. Ο καθένας είχε τις δικές του απόψεις και τις στήριζε σθεναρά αλλά δεν ήταν η αντίθεση που με ενοχλούσε. Ήταν ο φανατισμός…. ήταν αυτό το κόλλημα και αυτή η άρνηση να καταλάβει η μια πλευρά την άλλη… ηταν όλος αυτός ο φόβος που πυροδοτούσε αρνητικά συναισθήματα και τα βγάζαμε αθελά μας ο ένας πάνω στον άλλον. 

fog-79456_1280Κάποια στιγμή είπαμε… ως εδω!!! Ως εδώ και μην παρέκει! Περάσαμε τόσα και τόσα, είχαμε τόσες ατυχίες σε πολλά επίπεδα, φάγαμε νοσοκομεία με το κουτάλι, χάσαμε ανθρώπους, κλάψαμε μέχρι που να  καταρρεύσουμε, μέχρι που να μην έχουμε άλλα δάκρυα να χύσουμε. Και ολα αυτά τα αντιμετωπίσαμε γενναία, μαζί με ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μου εδώ και πολλά χρόνια. Εκείνοι που με αγκάλιαζαν όταν ήμουν χαρούμενη, εκείνοι που με φρόντιζαν όταν ήμουν πληγωμένη, εκείνοι που μου μου σκούπιζαν τα δάκρυα όταν είχα ανάγκη έναν ώμο να ακουμπήσω, και οι φίλοι που έπαιζα όταν ήμουν καθισμένη σ’ ένα καροτσάκι, αλλά και οι φίλοι μου που αυτή τη δύσκολή ώρα είμαστε μακριά. Και πάντα λέγαμε, θα περάσει κι αυτό που θα πάει, και πάντα κάτι καινούριο ερχόταν, και πάλι λυγίζαμε για λίγο αλλά και πάλι σηκώναμε το κεφάλι ψηλά και τα καταφέρναμε.Κι όλα αυτά,τα έφερνα κάποιες στιγμές στο νου μου κι έλεγα: «Κοίτα να δεις. Ότι είναι θα το παλέψεις. Όπως έκανες πάντα. Ευτυχώς έχεις την ευλογία να μην είσαι μόνη σου. Θα γίνουμε όλοι μια γροθιά, θα ακουμπήσουμε ο ένας στον ώμο του άλλου και θα προχωρήσουμε μαζί. Σε ότι είναι να έρθει.»  Μετά βέβαια η απαισιοδοξία και η μίρλα μου ξαναχτυπούσαν την πόρτα για λίγο αλλά κατάφερνα να την διώξω και πάλι. Και ξανά μάνα από την αρχή. 

cube-549070_1280Εκείνο που με τρόμαξε πραγματικά, δεν είναι το τι επρόκειτο να γίνει, όποια κι αν ήταν η τελική έκβαση των αποφάσεων. Grexit ή Greekment. Εκείνο που με τρόμαξε ήταν που δεν μπορούσα να κάνω καμιά σκέψη ούτε για το βράδυ της ίδιας μέρας. Κανένα πλάνο, κανένα όνειρο, τίποτα να προγραμματίσω. Αυτό είναι που με σόκαρε, που με έστησε κανονικά στον τοίχο. Γιατί όταν ξυπνάς και δεν ξέρεις που πατάς, και δεν ξέρεις που θα είσαι σε μια ώρα, σε δύο, το επόμενο πρωινό κ.ο.κ σε βγάζει εντελώς από την πορεία σου.

Δεν θα εκφέρω πολιτική άποψη του τι έγινε και του τι έπρεπε να γίνει. Θα πω απλά, πως τώρα πια, ξέρω ότι τα πράγματα θα είναι δύσκολα για όλους μας, αλλά ξέρω που βαδίζω. Ξέρω οτι μπορώ δειλά δειλά να ξεκινήσω ξανά να προγραμματίζω τη ζωή μου. Μας κράτησε πολύ πίσω όλο αυτό και δεν θα μπω στη διαδικασία να αρχίσω να επιρρίπτω ευθύνες. Είμαι σίγουρη ότι όλοι μας ακούσαμε, ακούμε και θα ακούμε για πολύ καιρό θεωρίες. Είμαι σίγουρη ότι όλοι έχουμε κουραστεί και όλοι φοβόμαστε για το τι μας περιμένει. Πρέπει όμως να το παλέψουμε ξανά. Πρέπει να βάλουμε κι εμείς το δικό μας λιθαράκι ως άνθρωποι και να κάνουμε το σωστό. Δεν είμαι εγώ αρμόδια να σας πω ποιο είναι αυτό. Ο καθένας μας πρέπει να ψαχτεί μόνος του και να δει τι πρέπει να αλλάξει. Τι θέλει να αλλάξει.Τι μπορεί να αλλάξει.. 

Ξέρω πως πολλοί από εσάς ίσως με βρίσκετε πολύ αισιόδοξη, ίσως και ρομαντική. Ξέρω ότι πολλοί ίσως σκεφτούν ότι είμαι έως και ουτοπική ή και χαζοχαρούμενη. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Άφησα πολλούς και πολλά να βάλουν φρένο στη ζωή μου, στις σκέψεις μου και στα όνειρά μου, να τσαλακώσουν τις ελπίδες μου, να καταπατήσουν αλλά και να προδώσουν τα πιστεύω μου. Και τα κατάφεραν… με μεγάλη επιτυχία. Αλλά ως εδώ. Δεν θα απολογηθώ για την (πληγωμένη έστω) αισιοδοξία μου. Θα σας πω όμως γιατί μπορώ να ελπίζω ακόμα. Διότι δεν νιώθω μόνη ούτε άδεια. Έχω γύρω μου ένα δίχτυ ασφαλείας να με κρατάει, να περιμένει να με πιάσει σε κάθε στραβή, και φυσικά το ίδιο ισχύει και από την δική μου πλευρά. Γιατί η ζωή όταν δεν είναι γεμάτη από αγαπημένα πρόσωπα, πολλές (ακόμα και μικρές) στιγμές και έντονες αναμνήσεις (θετικές και αρνητικές) δεν αξίζει τίποτα. Ξέρω πως ότι και να γινόταν τουλάχιστον από τα τρία προηγούμενα είμαι γεμάτη κι αυτά είναι η κινητήριος δύναμή μου. Γιαυτό μπορώ να ελπίζω ακόμα….

Κάποιες φορές ξυπνάς... Κάποιες φορές η πτώση σε σκοτώνει Και κάποιες φορές όταν πέσεις,πετάςΦυσικά να τονίσω πως το γεγονός ότι βρήκα τη δύναμη να γράψω όλα τα παραπάνω, δεν σημαίνει πως είμαι πια εντελώς καλά…. νιώθω ακόμα φοβισμένη και τσακισμένη. Θα πάρω όμως δύναμη ξανά και θα σταθώ στα πόδια μου…. για άλλη μια φορά. Κι ευχαριστώ το Θεό για όλα τα παραπάνω. Γιατί μαζί με κάθε δυσκολία μου έστελνε πάντα και ένα λόγο να σηκωθώ! Αυτό άλλωστε δεν έχει σημασία

Κλείνοντας θα ήθελα να σας αφιερώσω το παρακάτω τραγούδι που πάντα όταν το ακούω… φτιάχνει η διάθεσή μου και ανεβαίνει η ψυχολογία μου!!! 
Ψηλά το κεφάλι και … φύγαμε… 

 

 

 

ARVE Error: Mode: lazyload is invalid or not supported. Note that you will need the Pro Addon activated for modes other than normal.

Όλα θα αλλάξουνε ξανά
και θα κερδίσεις την ζαριά
με την σειρά σου
μια ρόδα είναι και γυρνά
και ξαναπαίρνουνε φωτιά
τα όνειρά σου

Εδώ μπορείτε να μου αφήσετε το σχόλιό σας....

Σχόλια...

  • ainafetst .

    Πάνω απ΄ τα σύννεφα, ο ήλιος πάντα λάμπει… αυτό θυμίζω στον εαυτό μου, όταν το «τοπίο» σκοτινιάζει!
    ΑΦιλάκια πολλά πολλά! 🙂

    • mariakat80

      Μεγαλη κουβεντα αυτή και προσπαθώ να το κανω και συνήθως τα καταφέρνω… άσχετα αν αργεί να λάμψει 🙂

  • Πέτρος Κ.

    Τι να σου πω; Καλή δύναμη; Καλό κουράγιο; Θάρρος και όλα θα πάνε καλά;
    Όλα αυτά μαζί.
    Στα λέω για να τα ακούω κι εγώ.

    • mariakat80

      Πέτρο μου το μονο που μας εχει μείνει όπως ήρθαν τα πραγματα είναι να στηρίζουμε ο ένας τον αλλον και να δίνουμε κουράγιο! Οποτε ειναι πολύ σημαντικό αυτο που λες 🙂
      Καλό κουράγιο σε ολους μας… θα το παλεψουμε κι απλά θα ελπίζουμε για τα καλυτερα

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Pin on PinterestShare on LinkedInEmail to someonePrint this page

Ρίξτε μια ματιά κι εδώ

  • ainafetst .

    Πάνω απ΄ τα σύννεφα, ο ήλιος πάντα λάμπει… αυτό θυμίζω στον εαυτό μου, όταν το «τοπίο» σκοτινιάζει!
    ΑΦιλάκια πολλά πολλά! 🙂

    • mariakat80

      Μεγαλη κουβεντα αυτή και προσπαθώ να το κανω και συνήθως τα καταφέρνω… άσχετα αν αργεί να λάμψει 🙂

  • Πέτρος Κ.

    Τι να σου πω; Καλή δύναμη; Καλό κουράγιο; Θάρρος και όλα θα πάνε καλά;
    Όλα αυτά μαζί.
    Στα λέω για να τα ακούω κι εγώ.

    • mariakat80

      Πέτρο μου το μονο που μας εχει μείνει όπως ήρθαν τα πραγματα είναι να στηρίζουμε ο ένας τον αλλον και να δίνουμε κουράγιο! Οποτε ειναι πολύ σημαντικό αυτο που λες 🙂
      Καλό κουράγιο σε ολους μας… θα το παλεψουμε κι απλά θα ελπίζουμε για τα καλυτερα

Show Buttons
Hide Buttons